A 'Dulcinea' de Paloma San Basilio, gran atractivo da tempada teatral de outono en Afundación

Pontevedra
23 de xuño 2026

A comedia '¡Por fin me voy!', de Carles Sans, un dos cofundadores de Tricicle, e 'Bernarda', un retrato da Galicia da transición completarán esta programación escénica

Paloma San Basilio, en 'Dulcinea' Afundación

Con tres espectáculos entre os meses de setembro e decembro. Así se presenta a tempada teatral que Afundación ofrecerá aos seus abonados de Pontevedra no outono.

Serán a comedia ¡Por fin me voy!, de Carles Sans, un dos cofundadores de Tricicle; Bernarda, un retrato da Galicia da transición dirixido por José Prieto; e Dulcinea, con Paloma San Basilio dando vida ao emblemático personaxe feminino do Quixote.

Os abonos para os tres espectáculos poden obterse desde este xoves 25 de xuño e até o 6 de setembro na plataforma Ataquilla.com.

A partir do 7 de setembro, o público poderá comprar entradas soltas, a prezo completo, para cada un dos espectáculos.

A primeira das citas, o 25 de setembro, será con ¡Por fin me voy!.

Carles Sans, en '¡Por fin me voy!'Afundación

É unha proposta na que Carles Sans, referente do teatro cómico en España, relata, desde unha óptica crítica e divertida, as súas vivencias e anécdotas tras a súa retirada dos escenarios co emblemático grupo teatral Tricicle.

A obra está chea de momentos divertidos e surrealistas, como ese no que explica como sabe unha pastilla ao entrar no corpo dunha persoa, para que serve e cara a onde se dirixe.

A obra Bernarda, galardoada nos premios María Casases, chegará a Pontevedra o 27 de novembro.

Trátase dun retrato da vida de dúas xeracións de mulleres galegas durante a transición española, centrado nunha muller que queda viúva en 1975 e decreta un rigoroso loito que illa ás súas fillas dos cambios do exterior.

Escena da obra 'Bernarda'Afundación

Dulcinea, con Paloma San Basilio á fronte, completará a programación o 11 de decembro.

A cantante e actriz subirá ás táboas do auditorio da sede Afundación de Pontevedra interpretando unha Dulcinea que, con humor e ironía, pregúntase se ten sentido seguir defendendo soños imposibles nun mundo sen ideais.