'Mientras duela' desprende cambios, xa sexa na súa forma como no seu fondo. O paso do tempo á fin e ao cabo. O seu autor, Defreds, é consciente plenamente da súa evolución.
Co mes de abril chega a tempada alta para as e os escritores a quen se reclama nas feiras do libro como a artistas e bandas en festivais. Tamén se deben ao seu público. Charlamos de novo no podcast 'Cara a cara' con Defreds recén chegado a Sevilla, case sen haberse instalado no hotel.
Falamos desa evolución. "É inevitable, non só é que cambie eu co paso do tempo, todo o mundo, mesmo os meus lectores. Algúns atópanche xa máis maiores, xente que che le desde hai moito tempo, que foi crecendo tamén, a miña filla vai crecendo, eu vou crecendo, os meus lectores van crecendo, e tócanse outros temas".
Pasamos a "outros temas" que ocupan este libro. As perdas, a autoestima, as relacións de parella, o fogar, a tensión vital, a paternidade, os prexuízos, o medo, a saúde mental, a valentía de pedir axuda, o bullying, ...
"Se cadra fai dez, quince anos, cando eu empezaba nisto, apetecíame máis escribir sobre amor, desamor, teño unha cita e déixanme, pero agora xa a vida vaiche facendo avanzar e inquiétanche outras cousas tamén. Apetecíame tocalas porque sei que moita xente está a pensar niso", explica.
Evolución tamén na forma, agora case a modo de microrrelatos en varias páxinas: "cando tes un pensamento ou pásanche cousas, sempre hai unha conclusión e este libro ten moitas conclusións, moitos pensamentos, moitas maneiras de avanzar, moitas maneiras de recomporse, moitas maneiras de vivir diferentes".
Todas esas 'moitas' e 'moitos' ten o seu reflexo máis extenso no celtismo de Defreds, do vigués José Ángel Gómez Iglesias: "apetecíame ter esa chiscadela porque creo que nunca metera un texto tan directo e tan claro falando do Celta e creo que a ocasión o merecía".
Ao último dos bloques en que divide 'Mientras duela' chamouno 'As que quedaron' e refírese a esas frases que deron identidade a Defreds: "é unha evolución tamén persoal, de que como escribías antes non é como escribes agora e como sentías antes non é como sentes agora; e, bo, supoño que iso seguireino facendo co paso dos anos porque me preocuparán outras cousas".