Como escritora, Sibila Freijo centrouse nas súas catro novelas anteriores no xénero erótico-romántico . En 'La sal' íspese por completo, moito máis que calquera dos personaxes dos seus libros anteriores. É Sibila Freijo quen fala en primeira persoa, é Sibila quen fala de 'Sibiloncia', como Manuel, o seu pai, chamaba a esta nena. Sibila na súa mocidade, na súa madurez cando morre o seu pai, cando lle toca pasar por ese duelo e cando, como nos conta neste ' Cara a cara' : "fixen as paces co meu pai, despois de morto".
Un libro moi verdadeiro e moi honesto, como o define esta autora coruñesa. Tanto é así, que relata: “Tiña un punto sádico xerado polo seu alcoholismo e atopaba pracer en facer sufrir aos máis débiles. Nese momento non tiña a ninguén máis débil e vulnerable que eu á man. Pero aínda así, prefería iso á indiferenza. O meu pai nunca me foi indiferente. Ás veces era un fillo de puta. A miña nai, en cambio, sempre foi e segue sendo indiferente. Sempre pensei que, dos dous, a pesar de todo, el era o que me amaba de verdade".
Pode ser cru ou inaceptable, como a propia morte que describen estas páxinas, como o cuestionamiento da gran institución social que é a familia e da que tamén fala en ' La sal'. É á vez, unha novela de reconciliación, de perdón, dunha xeración de pais progresistas de vinte anos e deses fillos que trouxeron. E de dúas cidades, Madrid e A Coruña, por onde pasou a vida desta xornalista e escritora.
Na ligazón adxunta está o podcast completo que tamén se pode descargar desde a web de PontevedraViva Radio.