Teléfonos nos petos para "vivir o momento" co Leiva máis introspectivo e 'Gigante'

Nun mundo de equilibrio precario entre a adicción ao móbil e o anhelo de experiencias auténticas, Leiva volveu facelo, logrou ese momento. Convidou á reflexión e a mergullarse nunha "experiencia inolvidable", quedar en silencio e sen móbil mentres o artista ao que fuches a ver interpreta un deses temas capaz de facerche chorar.

Levaba unha hora de concerto sobre o escenario do festival Costa Feira de Sanxenxo cando confesou aos máis de 10.000 espectadores que abarrotaban o recinto o seu desexo de "haceros pensar unos minutos", convidoulles a unha acción tan "recomendable y esclarecedora" como, simplemente, deterse.

Chegou a Sanxenxo dentro da súa xira Gigante, un último traballo no que se entrega á introspección, e quixo compartir cos seus seguidores unha das súas reflexións."Tenemos que vivir el presente y escuchar esta canción el teléfono en el bolsillo". E sumarlle o silencio.

Era unha "sugerencia" nada máis, "sin móvil y en silencio", consciente de que hai quen non é capaz de resistirse a tecnoloxía e a inmortalizar o momento e, cun auditorio, en xeral, receptivo, empezou a interpretar Vis a Vis, un tema dunha década atrás que segue moi de actualidade.

"Si el mundo está del revés, habrá que buscar cordura. Y una pizca de locura para saber quererte más", invita o seu Vis a Vis e, aos seus acordes, en acústico, xerou un momento máxico no recinto de Nantes.

Foi un de moitos. Dun concerto cun Leiva entregado e un público que soubo responder. El mesmo avanzouno xa desde que saltou ao escenario. Eran as 22.30 en punto cando, de negro integral excepto as súas botas de cowboy brancas, subiuse ás táboas e empezou a soar Bajo presión. E foi todo un presaxio do que estaba por chegar.

Preto de dúas horas de repaso aos temas do seu último traballo e ás cancións que marcaron a súa carreira en solitario ou con Pereza. Todo tras unha primeira frase premonitoria "Estás en tu mejor momento de largo. Puedes decirlo bien alto. La carrerilla y el impulso exacto. Lo has encontrado ya". Como el neste momento da súa carreira.

Tras Bajo presión, chegou Lluvia en los zapatos, mentres compartía escenario co seu irmán Juancho, vocalista de Sidecars. E, apenas uns minutos despois de empezar, un dos momentos máis agardados, o tema que dá nome ao seu último traballo, Gigante.

Nun concerto de contrastes e sensacións, pasou dun dos seus últimos temas a un que en 2014 axudou a catapultar a súa carreira, Terriblemene cruel. E pasou de practicamente media hora sen dirixirse ao público, a abrirse en canle e compartir as súas pálpitos e emocións.

"Arriba las manos Sanxenxo" ou "Boas noites Sanxenxo" foron as frases coas que empezou a saudar tras interpretar varios temas, pero rapidamente empezou a compartir. Compartiu que leva unha semana "por estos lares" e tamén o especial que foi para el esta semana actuar en El Náutico de San Vicente, "uno de mis sitios favoritos".

Non dubidou tampouco en confesar o "nerviosos e ilusionados a la vez" que están coa súa nova xira e que, a pesar da súa carreira xa consolidada, "nunca me acostumbro a estos grandes recintos, abruma".

Así, compartiu que "venimos de abajo y, para nosotros, es vital y sabemos lo que significa y el esfuerzo que es pagar una entrada". Por pagar esa entrada e vivir con el o seu momento, quixo dar as grazas ao público e preguntarlle pola súa experiencia: "¿Sois felices?".

Desde logo, non deixou ao carón a súa faceta máis reivindicativa. Dirixiuse a "los de arriba", en alusión á zona reservada con invitados e autoridades presentes como o presidente da Xunta, Alfonso Rueda, ou o actor e presentador Arturo Vals e logo a "los de abajo", ao "pueblo llano".

Houbo sorpresas, como interpretar unha canción do seu grupo The Guapos, o cover de Chuck Berry Quién lo iba a suponer e tambièn moita da súa sensibilidade, como a súa dedicatoria a Diego, un neno con distrofia muscular (síndrome de Duchenne) que gozaba cos seus pais e irmán do seu primeiro concerto multitudinario, para o que pediu "un aplauso".

Para a recta final reservouse algún dos singles máis escoitados do seu útlimo traballo, como El polvo de los días raros, e tamén os seus temas máis míticos, cos que o público veu arriba, como Lady Madrid, o último tema antes dos bises.

Abrazado ao seu irmán, regresou para compartir unha traca final con Como si fueses a morir mañana e Princesas, dúas cancións que non adoitan faltar nas súas actuacións en directo e que deixaron ao público co bo sabor de boca do bo momento que atravesa Leiva e do bo momento que lles fixo pasar, unha experiencia na que apenas se escoitaron máis críticas que o escaso número de aseos para un recinto co Sold out colgado.