O Pontevedra volve brillar. As vitorias contra os dous principais rivais polo liderado e a autoridade coas que se conseguiron volveron a desatar a ilusión entre a afección, que ve máis preto que nunca o ascenso directo.
É por iso que o técnico granate alzou a voz para rebaixar a euforia. "Non somos campións, a relaxación non a permito no grupo. Relaxados seriamos un equipo vulgar. Debemos traballar como traballamos nas últimas xornadas, coa mesma intensidade, co mesmo sacrificio e a mesma predisposición", advirte Ángel Rodríguez nunha mensaxe cara ao vestiario.
Con todo, recoñece o preparador leonés que o ambiente que se está xerando na cidade ao redor do equipo é bo. "O socio ten que estar ilusionado, pero o xogador ten que estar convencido", sentencia deixando claro que é innegociable que os xogadores sigan facendo "o traballo que teñen que facer cada día para chegar ao fin de semana nas mellores condicións".
Tampouco é habitual que Ángel Rodríguez comente as informacións e opinións que se publican a diario nos medios de comunicación da cidade relacionadas co club. Pero esta vez fixo unha excepción para reforzar a súa mensaxe de humildade. "Se todos eses afagos que leo, cremos que son realidades van debilitar seguro", sostén.
"Fálase dos goles que levan Brais, Charles e Rufo. Nin un deles levaría un só gol se non é pola axuda do resto de compañeiros. De feito, se miramos o ano pasado, se miramos os goles que fixeron cada un, dámosnos de conta que sen a compañía que teñen este ano dificilmente conseguirían os números que teñen. Son números moi importantes que din moito deles e tamén do resto do equipo. Pero o afago debemos deixalos aparte e centrarnos no que realmente é importante que é o partido", subliña Rodríguez, que quixo destacar o traballo do resto de xogadores do persoal.
Tampouco quere o adestrador que no vestiario cale a idea de que a parte máis difícil do campionato xa quedou atrás e que se superou con nota. "Eu fun moitos anos futbolista profesional e as hostias máis duras déronmas cando cría que era mellor que o contrario", advirte. Por iso, pide tanto a xogadores como á afección que interioricen que o do Avilés será "un partido complicado que temos que estar todos como estivemos o día do Adarve, así todo pode ser un pouco máis doado".
Pero as mensaxes non quedaron aí, tamén tivo tempo durante a rolda de prensa previa ao partido contra o Avilés de reivindicar o seu propio traballo. Durante os malos momentos, os focos estiveron postos sobre o adestrador, que chegou a ter un pé fose do club, mentres que cando o equipo encadeou refachos de vitorias que facía anos que Pasarón non vivía, o mérito atribuíaselle unicamente aos xogadores.
"Eu xa teño moita experiencia nisto, non necesito que veña ninguén, nin escoitar a ninguén na radio que me loe. Sei cando o fago ben e cando o fago mal. Estaba convencido no primeiros cinco partidos de liga que cando deixásemos de cometer os erros infantís que estabamos cometendo isto ía ir cara adiante. Sabía que neses cinco partidos non fomos inferiores a ninguén e sabía tamén que non era normal que eses erros fosen de maneira tan continuada e que ademais nos penalizasen cada erro. Non necesito que ninguén me diga como o estou facendo, sempre se pode facer mellor. É o único que teño na cabeza", rematou Ángel.