Tres anos despois da súa saída, Edu Sousa volve ser unha das referencias do Pontevedra Club de Fútbol. Aínda que xa non sexa o capitán do equipo, ás súas costas din moito os seus 249 partidos oficiais cos granates ao longo de sete tempadas. Por iso móstrase "contento e feliz de volver estar aquí".
"Eu sempre dixen que volvería, que o Pontevedra era o club que era para min. Non sabía canto tempo ía estar fóra pero o fútbol volveunos a xuntar", explica o gardameta a PontevedraViva despois dunha semana de pretemporada e coa intención "de poder poñer o meu gran de area para que o Pontevedra estea onde merece e todos queremos".
Cambiou neste tempo a entidade? Edu responde que "atopo un club cunha ganas tremendas de facer ben as cousas, de seguir facendo cousas polo Pontevedra e para Pontevedra. O club está ben estruturado e iso só se pode traducir a medio prazo en bos resultados e bos momentos. A sintonía e a dirección que hai é a mesma para todos, e iso só pode desembocar en éxito", defende.
En canto ás primeiras sensacións do curso "vai moi ben. Creo que a xente está moi enchufada, xogadores que levan aquí moito tempo están a transmitir o que é Pontevedra, os mozos que soben do filial teñen ambición para a causa, e á parte chega un corpo técnico novo con Yago e Álex á cabeza". Neste aspecto para o porteiro Yago Iglesias "é un adestrador moi ordenado, meticuloso coas cousas que quere para o equipo e así nolo está transmitindo", recoñece.
A Edu non lle asusta ademais falar de ascenso, e é que "unha das cousas que me atraeu para volver é o reto que hai, ademais do club que é. Gústame a esixencia e este club teno, dácho, esíxecho e iso para o xogador é fundamental para crecer".
Por último, preguntado polos seus novos compañeiros "non tiña moi controlado a Chiqui pero é un mozo que se move moi rápido e con moitísimo desborde", asegura, mentres que "o resto non me sorprende porque sabía moi ben o que había, coa calidade de Borja, a entrega e o traballo de Álex, Churre coa súa experiencia e saber estar, Mario que é un futbolista que xogou en Primeira RFEF e Segunda B toda a súa vida, Toño, Yelko, Ángel... Non sei hai moitos e moi bos, para min é un privilexio xogar con eles".
Vimbias de sobra, opina, para pelexar polo máximo nunha tempada que non fixo máis nada que comezar.