Cara e cruz na segunda de Feira da Peregrina: Triunfo de Luque e collida grave de Morante

Rompeu o guión previsto a segunda corrida da Feira da Peregrina. A presenza de José Antonio Morante no cartel dominical encheu practicamente o coso pontevedrés. A afección, expectante por ver o mestre 'cigarrero' nunha tempada arrebatadora con tardes épicas, históricas e memorables. Como exemplo, desde un quite a un compañeiro co vasiño de auga nunha man, ata a apertura da porta grande da praza de Las Ventas de Madrid. Esperábase o goce da xenialidade do de La Puebla, pero a xenialidade quedou nuns primeiros esbozos coa muleta que desfixo dunha cornada o primeiro touro de Garcigrande que saltou ao rodo.

Morante de la Puebla (caramelo e ouro)

'Carrillón' (negro mulato de 520 quilos) saíu de curro trotón, dando unha volta completa ao rodo. Nos lances iniciais de proba, case quería saltar por encima do capote e sen humillación ningunha. Dez minutos despois de iniciarse o festexo, os arredores de San Roque podían escoitar os "ole, ole, ole" de seis verónicas e unha media que despregou o mestre José Antonio. Aguantou a vara do picador, pero doeu ao primeiro par de banderillas. Comezou a faena de muleta con axudados por alto, próximo ás táboas e sacouno de querencia nos medios. Xa remoloneaba para entrar no engano na segunda quenda, citouno coa voz e no embroque corneouno co pitón dereito.

Segundos que se fan eternos. O toureiro á mercé do touro. Apartar o touro e socorrer o toureiro que se miraba e palpaba a coxa dereita. Levantado e á enfermaría. Como diría Mercury "o show debe continuar". O encargado de rematar o trámite, Alejandro Talavante. 'Carrillón', coa asta ensanguentada, quedou despachado dunha estocada enteira e de rápida efectividade. Sete e vinte da tarde. Punto final ao que puido ser e non foi.

O parte médico sinalou "ferida por hasta de touro na cara interna da coxa dereita, ferida anfractuosa de 10 centímetros que afecta a tecido subcutáneo, fascia muscular e rachadura de abdutor maior con dúas traxectorias: unha descendente de 10 centímetros e outra ascendente de 6 centímetros. Lesións de prognóstico grave que lle impiden continuar a lida". Tras ser asistido foi trasladado ao Hospital Quirón de Pontevedra, onde permanece ingresado.

Non é a semana idílica de Morante cos de Garcigrande. Este mesmo venres en Marbella o triunfo veu acompañado dun contratempo que, aínda que non resultou grave, ben puido ser así e obrigouno a tourear con tratamento farmacolóxico o sábado 9 no Puerto.

Daniel Luque (vermello e ouro)

Trastornada a intervención habitual de lidia, tocoulle coller os trastes a Daniel Luque, quen brindou a faena de 'Coraje' (castiñeiro claro de 530 quilos) ao paisano sevillano que era atendido uns metros máis alá do burladero sobre o que deixou a monteira. O cuatreño tardou en destapar as virtudes que escondía desde a saída ata o terzo de banderillas. Virtudes superadas polo de Gerena, que soubo ver e espremer: humillación, ritmo e longas arremetidas. De aquí a pedir o indulto desde algún que outro asento da bancada, queda un treito. Seis quendas de oficio, entrega, ortodoxia ou efectismo. O público enfervorizado puxo unha marea branca de panos solicitando as dúas orellas e mesmo o rabo. Unha concesión máxima que non chegou e contrariou algo o xesto do sevillano. Dúas orellas e pano azul para dar a volta ao rodo da res.

Aínda que sen apéndices, a lida de 'Lucido' (negro de 525 quilos) tivo aínda maior mérito por dificultosa e valente, pecou de prolongada e pagouno na sorte suprema. Faena complicada máxime tras a volta de campá do animal ao comezo do terzo de muleta na que rompeu o pitón esquerdo. 'Lucido' repetiu simulacros de querer 'coarse' e coller o corpo máis que a tea. Aplausos.

Para despedir a triunfal tarde, Luque brindou ao público a actuación con 'Verones', (negro de 520 quilos) ao que recibiu con catro verónicas e unha media de aplaudido final. Obrigouno por baixo coa muleta nun inicio de faena con doblóns. Aplausos, quenda, aplausos, quenda... respondendo ás esixencias que reclamaba o astado. Estoconazo para pór fin á lida dominical, pero falto de rápida efectividade. Co descabello na man escoitou o aviso. Orella.

Alejandro Talavante (nazareno e ouro)

O terceiro en saír de chiqueros, 'Cuarentón' (negro de 515 quilos) non viña con forzas sobradas, pero si esixindo atención. Propinoulle un leve varetazo ao estremeño mentres faenaba coa muleta, sen máis consecuencias que o susto - que xa se buscou tamén asento ao comezo da tarde -. Faena na súa medida, que completou cun desafortunado golletazo. A petición de orella foi 'in crescendo' ata asomar o pano branco desde o balcón de presidencia.

O de non hai quinto malo era rebatible na pasada tarde. Mostras de mansedume sobrábanlle a 'Tratante' (negro mulato de 516 quilos) que empezou a escarbar antes de ver ao picador no rodo. Falto de percorrido nas arremetidas, na quinta quenda xa entraba na muleta de Talavante con dificultade. Así as cousas, o de luces optou pola espada. Tampouco estivo acertado, tres intentos sen chegar a tapar completamente o aceiro. Aplausos.

Varias pinceladas da tarde

Practicamente chea a praza de San Roque que non adoita fallar no domingo da patroa, a Virxe Peregrina, máxime cando se acartela un imán do despacho de billetes como é Morante de La Puebla. Vinte e oito graos, que ben sentían como dez máis; chámese humidade, tan propia destas terras costeiras; chámese a pesadez dun inicio de festexo tan abrupto como o producido este domingo. Ata os de Garcigrande parecían repercutir esa carga ambiental.

Falando dos de Garcigrande, - un ferro ao que a crítica taurina frecuenta denominar como: solicitados polas figuras; atribuíndolles unhas características de pouca complexidade e favorable éxito -, evidenciaron neste encierro que ata o rabo, todos son touros e que as normas teñen excepción.

A grave cornada de Morante descabalgou ánimos desde o tendido máis alto ao calexón. O botón de mostra podía ser Antonio Jiménez 'Lili', banderilleiro da cuadrilla de Talavante e ata 2023 de Morante, que tirou de profesión con rostro amagado e porque a obrigación manda.

Chegados ás últimas liñas, unha suxestión polo ben desta festa: (a de non tirar as almofadas ao rodo xa se lembrou por megafonía) ás prazas a ver tauromaquia, as arengas políticas para os mitins.