"Quero pedirlle perdón". Con estas palabras quixo pechar o xuízo un mozo que este xoves sentou no banco dos acusados da Audiencia de Pontevedra acusado de homicidio en grao de tentativa.
O mozo, que no momento dos feitos tiña 20 anos e actualmente está en prisión por estes feitos, confesou que en xuño de 2024 lle cortou o pescozo a un compañeiro co que vivía nunha casa okupada en Pontevedra.
Ante o tribunal da sección segunda da Audiencia Provincial, recoñeceu os feitos e aceptou cumprir unha pena de catro anos de prisión, ademais dunha indemnización de 3.000 euros á súa vítima e prohibición de achegarse a ela durante 5 anos.
Ademais de confesar, quixo ter unhas breves palabras ao termo do xuízo para desculparse coa súa vítima. E xustificouse: "nese momento, eu estaba moi mal debido ao consumo de tóxicos".
A súa intervención foi breve e, no medio, emocionouse. Foi xusto antes de falar do futuro: "agora mesmo, o que necesito, para o meu ben, é saír de prisión canto antes, para poder tratarme adecuadamente para mellorar o meu estado de saúde mental e físico".
A.M.S. chegara previamente a un acordo de conformidade coa Fiscalía, que a considera autor dun delito de homicidio en grao de tentativa, pero tivo en conta a cicunstancia atenuante de alteración psíquica por consumo de estupefacientes e alcol.
A Fiscalía recoñece que sofre un trastorno de desaxuste conductual grave por consumo de sustancias estupefacientes e alcol, que facía que no momento dos feitos "tivese as súas facultades intelectivo volitivas afectadas de modo moderado-grave".
A.M.S. e a súa víctima, que entón tiña 47 anos, convivían desde maio de 2024 nunha vivenda abandonada e en mal estado no barrio da Seca, na que sucederon os feitos.
A casa non tiña servizos básicos como auga ou luz eléctrica e ese día, o 6 de xuño de 2024, sobre as 0.45 horas, os dous estaban na estancia principal da planta baixa, iluminada soamente pola luz da lanterna do teléfono móbil do procesado.
Xurdiu entre os dous unha "breve e áspera" discusión, no transcurso da cal, tal e como recoñeceu no xuízo, actuou "coa intención de acabar coa vida do seu compañeiro de vivenda". Colleu unha coitela das utilizadas en automodelismo e cortoulle o pescozo.
A súa vítima notou que sangraba abundantemente e pediulle axuda, pero, lonxe de facelo, mesmo quedou co móbil do agredido, para deixalo en situación de desamparo.
O ferido púxose unha peza ao redor do pescozo a modo de torniquete, saíu á rúa e pediu axuda, pero o acusado seguiuno coa coitela na man. Logrou defenderse arroxando o atacante unhas madeiras que había á beira dun colector de lixo, sen lograr alcanzalo.
Finalmente, o ferido logrou deter a marcha dun vehículo que circulaba nese momento pola confluencia das rúas Casimiro Gómez e Pai Fernando Olmedo e os seus ocupantes auxiliárono.
Foi trasladado en ambulancia a Montecelo e tivo que ser operado. Quedou como secuela unha cicatriz de 10 centímetros na rexión lateral do pescozo.
O agora condenado saíu fuxindo, ata que pouco despois a Policía Nacional detívoo na praza de García de la Riega.
Levaba encima o móbil da súa vítima e un estoxo cun xogo de coitelas de automodelismo no que faltaba a que utilizou para a agresión. Desfíxose dela.
