Luis Quiles non naceu en Pontevedra, pero poucos como el souberon abrasar esta terra con tanta entrega e cariño. Presidente do Rotary Club de Pontevedra, o seu nome asóciase xa a compromiso, liderazgo e xenerosidade. A súa mirada aberta e a súa capacidade de tender pontes convertérono nunha figura imprescindible na vida social e cultural da cidade, alguén que, aínda vindo de fóra, fixo de Pontevedra o seu fogar e das súas xentes, a súa familia.
- Dime unha pregunta que non che gusta que che fagan.
A quen votas?
- Como é a túa relación con Pontevedra?
Pois vin por amor e quedei. O amor non saíu ben pero aquí estou moi a gusto.
- Como te definirías?
Ordenadamente caótico.
- Que características ten a túa xeración?
Pois a pesar do que se di, non somos unha xeración enganchada ás pantallas. Valoramos moito o analóxico porque crecemos sen móbiles.
- Acabas de asumir a presidencia do Rotary en Pontevedra, que retos afrontades?
Pois en primeiro lugar darnos a coñecer á cidade. Queremos aumentar o número de socios e o grao de coñecemento do noso traballo. Rotary está involucrado en moitas accións, todas elas moi diferentes e cremos que hai moita xente que ten moito que aportar a esas causas.
- E aumentar os socios, algunha estratexia?
Realmente é complicado. Especialmente porque queremos ampliar o número de socios entre os grupos máis novos e aí sempre é difícil chegar. Parece que a sociedade tende ao individualismo e proxectos colectivos como este non están "de moda".
- Algún proxecto xa en mente?
Gustaríanos organizar algún concerto no Convento de San Francisco, e estamos dándolle voltas a espazos marabillosos como as Ruínas de Santo Domingo. É un lugar excepcional sen uso máis alá do museístico.
- Que é a amizade?
É a forma suprema do amor.
- Se pudeses viaxar no tempo, irías ao pasado ou ao futuro?
Ao pasado nin mo plantexo así que, por descarte, ao futuro.
- Unha parte da túa casa que che apeteza intervir?
Pois ao vivir de aluguer moito non podo facer, pero estou sempre reamueblando.
- Dime unha canción que te emocione.
Niño de cristal.
- Frío ou calor?
Frío.
- Que hai despois da vida?
Como crente si creo que hai algo, polo pronto os que se van non volven.
- O último capricho que te deches?
Irme de escapada nun 4x4.
- A quen che gustaría ver nesta sección?
Á miña amiga Mónica.
O CUESTIONARIO
- Nunca saio de casa sen… os airpods
- Na miña neveira sempre hai… CocaCola Zero
- No meu armario destaca… os pantalóns
- A idade é… unha tontería.
- Sempre fun o ollo dereito de… a miña tía Conchi.
- Pontevedra ten alma de… adolescente deixando a porta.
- Creo no… perdón.
- O ano que marcou a miña vida foi… este
- O mellor agasallo que me poden facer é… tempo.
- O meu lugar no mundo é… Galicia.
- Se non puidese vivir en Pontevedra viviría en… A Coruña.
- O meu momento favorito do día é… pola noite
- Pontevedra… a miña casa.