O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) confirmou a condena de 22 anos de prisión imposta pola Audiencia Provincial de Pontevedra polo crime de Jéssica Méndez en Barro no ano 2022.
O alto tribunal galego revisou a sentenza da sección cuarta da Audiencia tras o recurso de lal defensa do acusado, José Eirín, e acaba de confirmala.
Ambas as sentenzas responden o veredicto de culpabilidade do tribunal do xurado, que considerou probado que Eirín asasinou a Jéssica encaixando o seu vehículo contra o dela debido á "indiferenza" que mostraba cara a el.
Á hora de ditar a pena, tivo en conta a circunstancia agravante de cometer o delito por razóns de xénero, por iso é polo que se conclúe que se trata dun crime machista.
O xurado considerou probado que sobre as 09:25 horas do 17 de marzo de 2022, na estrada N-550, á altura de Barro, o acusado, "co propósito de acabar coa vida da vítima", dirixiu "intencionadamente" o vehículo que conducía contra o dela, que se atopaba detido, agardando para incorporarse á N-550 desde unha estrada secundaria.
Os membros do xurado concluíron que "o modo en que o acusado dirixiu o seu vehículo e impactou violentamente contra o conducido pola vítima eliminou calquera posibilidade de reacción defensiva", así como que a causa dos feitos foi "a indiferenza da vítima" cara ao condenado, "unida ao feito de provir tal indiferenza dunha muller, o que determinou a súa decisión de dirixir o seu vehículo contra o conducido por ela".
O TSXG rexeita todos os motivos do recurso de apelación presentado pola defensa do condenado, entre eles, o feito de que non fose atendida a súa pretensión de declarar en último lugar no xuízo tras a práctica do resto das probas.
O procesado tamén denunciou indefensión porque se decatou o día anterior á vista de que non se lle deu copia impresa dunhas mensaxes de WhatsApp do móbil da vítima. O TSXG apoia que esta proba se rexeitou por motivos técnicos; porque, de conformidade co establecido no artigo 34.3 da Lei Orgánica do Tribunal do Xurado, deben achegarse testemuños e non copias privadas.
Os maxistrados tamén rexeitan a aplicación da atenuante de reparación do dano, pois aínda que "se declarase probado que se fixeron xestións por parte do acusado coa compañía aseguradora para que indemnizase aos prexudicados, talles xestións resultarían irrelevantes como substrato de devandita atenuante".
Así, subliñan que "a actuación do acusado, aínda que se dese por probada, non gardaría semellanza algunha coa estrutura e características da atenuante de reparación, nin atendería á idea de pronta reparación para evitar as consecuencias de dilacións procesuais".
O TSXG tamén rexeitou a alegación do condenado na que cuestiona a imparcialidade do maxistrado presidente do tribunal do xurado.
A sentenza non é firme, pois cabe presentar recurso de casación ante o Tribunal Supremo.