Unanimidade no xurado: Albertina e Rocío mataron a Secundino "de común acordo" pola súa herencia

Pontevedra
04 de abril 2016

O xurado tívoo claro. Albertina Táboas e Rocío Gondar mataron a Secundino Prego. Fixérono "de común acordo" e causándolle ao ancián un "gran sufrimento". E todo, para que a primeira delas -á que se apunta como a que "planeou" o seu asasinato- quedase con todos os seus bens "ante o temor" de que Secundino puidese cambiar o seu testamento. Así foi o contundente veredicto que alcanzou o xurado popular tras máis de seis horas de deliberación

Rocío Gondar e Albertina Táboas, durante a lectura do veredicto polo crime de Chancelas
Rocío Gondar e Albertina Táboas, durante a lectura do veredicto polo crime de Chancelas / Mónica Patxot

O xurado tívoo claro. Albertina Táboas e Rocío Gondar mataron a Secundino Prego. Fixérono "de común acordo" e causándolle ao ancián un "gran sufrimento".

E todo, para que a primeira delas -á que se apunta como a que "planeou" o seu asasinato- quedase con todos os seus bens "ante o temor" de que Secundino puidese cambiar o seu testamento. Ela fora nomeada herdeira universal cinco días antes do crime, a cambio de quedar ao seu coidado, e chegou a ofrecer 5.000 euros á máis nova a cambio da súa axuda.

Así foi en liñas xerais o contundente veredicto que alcanzou o xurado popular tras cinco días de xuízo e máis de seis horas de deliberación.

O veredicto, que se leu preto das dez da noite na Audiencia de Pontevedra, é unánime. As dúas mulleres son culpables de matar a Secundino e quedou probado, segundo sinalan na súa decisión, que entre as 22.15 e as 23.50 horas do 2 de febreiro de 2014 ambas asaltaron á vítima no camiño de acceso á súa vivenda de Chancelas.

Golpeáronlle "repetidamente", máis de 18 veces -tres delas mortais de necesidade- cunha tixola, o seu propio bastón e unha pedra, ata acabar coa súa vida. Atacárono aproveitándose da escuridade do camiño, de forma "súbita e inesperada" e sen que a vítima puidese defenderse, segundo considera o xurado por unanimidade de todos os seus membros.

Tras iso, as dúas mulleres chamaron ao 112, á Policía Nacional e á Garda Civil finxindo que estaban a ser vítimas dun roubo para tratar así de encubrir o crime.

O xurado basea esta decisión na confesión de Rocío Gondar, as probas atopadas tanto no lugar dos feitos como nos respectivos domicilios das dúas mulleres, as análises de ADN que acharon sangue da vítima en pezas de roupa das acusadas, no testemuño de varias testemuñas, nos informes forenses ou na propia chamada aos servizos de emerxencia. 

O xurado aprecia, tamén de forma unánime, a atenuante de confesión en Rocío Gondar, o que supuxo "bastante colaboración" coa investigación da Garda Civil "aínda que xa había bastantes datos para resolvelo", pero considera que non quedou probado que actuase baixo un "medo insuperable" nin que sufrise trastorno de personalidade algún antes do crime porque "non hai ningún informe mental previo que o certifique".

Tras coñecer o veredicto, Fiscalía pediu ao tribunal que Albertina Táboas e Rocío Gondar sexan condenadas a 20 anos de prisión cada unha por un delito de asasinato e indemnicen aos dous fillos da vítima con 50.000 euros, mentres que a acusación particular eleva dita solicitude a 25 anos de cárcere e 300.000 euros de indemnización.

Os avogados das dúas acusadas xa anunciaron que recorrerán a sentenza que dite a Audiencia de Pontevedra baseándose neste veredicto de culpabilidade.

Carlos Quintillán, letrado de Albertina Táboas -muller que se recoñece culpable dun delito de encubrimento, pero que nega ser autora do asasinato-, sinalou que o veredicto contra o seu cliente sostense unha peza de roupa achada no seu domicilio con sangue de Secundino que non ten o ADN da súa clienta e un testemuño de "dudosa" credibilidade.

O avogado de Rocío Gondar, Juan Carlos Janeiro explicou que "estamos minimamente satisfechos", pero recorrerán ao entender que os informes psicolóxicos da moza non se realizaron adecuadamente e non reflicten o seu trastorno de personalidade. Esta circunstancia considera que é un eximente completo "o por lo menos una atenuante muy cualificada", polo que en todo caso solicita que se lle impoña a pena mínima prevista para estes casos.