Toca mergullarse na Antiga Roma neste episodio do podcast 'Cara a cara'. E exactamente na provincia Bética da Hispania romana no ano 222 d.C.
Alí un antigo centurión retirado, chamado Marciano Tauro, a súa esposa Domicia e un mozo orfo ven inmersos nunha investigación que lles leva a destapar unha rede de trata de menores, de corrupción e de ambicións políticas.
'Innocentia' é a nova novela de Juan Tranche, á que precedeu 'Gladiadoras'. Ambas teñen os seus nexos e elas, as mulleres, son o principal.
"Nestas dúas novelas, e espero que no futuro, as mulleres da antiga Roma sempre teñan un papel protagonista nas miñas novelas", corrobora o autor.
Unha intencionalidade que non está exenta de certa denuncia: "a función da muller era traer fillos ao Estado e preservar o apelido familiar. Calquera cousa que fixesen que puidese manchar ese apelido estaba a pór en perigo anos de honra".
Fai igual coa crueldade daquela sociedade: "estamos a falar dunha sociedade moi cruel. Hai un dos personaxes que vai cometendo torturas e esas torturas non son produto da miña imaxinación senón que están documentadas e iso é o verdadeiramente grave".
A espionaxe é tan antigo como o ser humano e os romanos, como se le na novela, estaban ben adoutrinados: "os frumentarii encargábanse de investigar, non só todo o que tivese que ver coa vida do emperador e calquera conspiración que houbese ao redor".
"Eran expertos en disfrazarse, en permanecer ocultos, e eran expertos no corpo a corpo. Hai unha fonte que tamén nos di que eran quen adestraban á garda pretoriana, que eran o mellor do mellor", subliña.
O Juan Tranche estudioso da Antiga Roma utiliza todos eses coñecementos históricos para envolver unha ficción.
Se en Gladiadoras o sustento real foi un relevo atopado en Halicarnaso que mostraba a dúas mulleres combatendo, en 'Innocentia' "é un feito do que até as fontes da época dubidan e din, pero como algo tan inverosímil pode haberse convertido nun feito real?, entón eu dixen: xa teño o motivo para empezar a escribir".
Outro engadido desta novela é facer "unha viaxe por ese pasado romano que temos tan esplendoroso, por esas cidades se cadra non tan coñecidas como Cádiz, Sevilla ou Córdoba, pero que eu tamén quería pór en valor", como Augusta Emerita, Isturgi, Itálica, ou Mellaria.