Sol Carnicero é unha muller á que se reivindica e prémiase no sector do cinema español. O galardón máis recente o pasado outubro na Mostra de Valencia. No seu currículo profesional converxe a apostila 'a primeira' en diversas ocasións. Así, puxo nome a outra das convocatorias de 'Pioneiras', unha das actividades previas aos próximos Premios Feroz 2026 que volverá acoller Pontevedra.
É a primeira muller que exerceu de directora de produción neste país. Aquela película estaba dirixida por outra muller, Cecilia Bartolomé; e a película, 'Vámonos Bárbara', adxectívase como a primeira película feminista española.
E como directora de produción traballou con Pilar Miró. Unha das ocasións con 'El crimen de Cuenca', a primeira película - e única, como ratifica Sol Carnicero -, cancelada e secuestrada dous anos durante a etapa democrática. Non se puido estrear ata 1981, fíxoo baixo ameazas e a metraxe supuxo á súa directora ser procesada pola Xustiza Militar.
Inevitable non preguntar por aquel proxecto: "eu nunca pensei que ía pasar aquilo, paréceme que foi un disparate, un erro secuestrala", lembra e engade: "era interesantísimo facer esa película e fixémola con todo o respecto do mundo". Unha cancelación que foi tamén 'a primeira' vez que se produciu o que agora se chama 'efecto Streisand'; isto é, unha vez estreada resultou a película máis vista de 1981 e unha das máis taquilleras do cinema español.
Sol Carnicero, empezou con 16 anos en Televisión Española onde comezou a traballar con Chicho Ibáñez Serrador. Tamén coñeceu a radio con el e se vió sen traballo cando Ibáñez Serrador decidiu que "se ía aos mares do sur".
Outra pioneira do cinema español, Lola Salvador, conduciuna cara a Alfredo Matas. Para cando entrou na produción, Sol Carniceio "xa fora script, fixera teatro, fora rexedora; fixera un pouco de todo".
Cre firmemente que a vida vai poñendo sinais. Sinais, sorte, ou "bo olfacto", recoñece igualmente que "sempre caín nos mellores sitios, onde estaba a xente máis intelixente e onde se facían as mellores cousas. Aí fun aprendendo".
Iso, traducido en nomes propios resultan ser (ademais dos e as xa citados) directores como Luis Buñuel, Jaime de Armiñán, José Luis Berlanga, Jaime Chávarri, Josefina Molina, Vicente Aranda..., o guionista Rafael Azcona, e un amplísimo elenco de actores e actrices que forman parte da historia recente do cinema español.
Completando a charla que mantén no podcast 'Cara a cara', chega unha das súas afeccións que non dubidaría en levar ao cinema: a tauromaquia. "Son moi taurina e gústame dicilo porque ocorreu algo moi interesante que é 'Tardes de soledad', unha película que a min non me gusta pero creo que abriu un camiño para que se poida falar de tauromaquia sen que nos chamen retrógrados e iso téñollo que agradecer a Albert Serra, a pesar de que a miña mirada desde logo non é a de Serra", explica.
Para terminar conversación, unha iniciativa que suma outra 'a primeira'. Na súa traxectoria profesional tamén está no ensino e promoveu - polo momento sen que se materializou -, a implantación na Educación Primaria da Alfabetización Audiovisual.