"Invisibles. Relatos do malos tratos" xa se pode adquirir nas librerías. É o título do último traballo da xornalista Montse Fajardo. O seu libro forma parte da campaña que o Concello de Pontevedra elixiu este ano para a campaña do 25-N, día internacional contra a violencia de xénero.
A autora apunta que foi un esforzo titánico das sete historias relatadas polas vítimas ou polas súas familias porque en dous casos foron asasinadas.
Eran moitos os motivos polos que titular este traballo de Montse Fajardo "Invisibles" e ela explícao neste Cara a cara de PontevedraViva Radio: "adóitase pensar que as invisibles son as mulleres, pero tamén son eles. Algúns maltratadores andan libres por esta cidade ou por outras e ninguén sabe quen ou quen son. Mesmo hai casos que chegan a participar en actos como os da data do 25 de novembro contra a violencia machista".
Atención especial quérese prestar tamén a "os nenos que sofren directa ou indirectamente esta violencia. É terrible porque en "Invisibles" hai un caso en que unha muller perdeu ao seu fillo porque o asasinou o pai". Reclama neste sentido que as administracións presten o respaldo social e económico para mulleres que viven situacións como esta.
Montse Fajardo presentou oficialmente o seu terceiro libro este mércores nun acto organizado no Teatro Principal acompañada pola xornalista de Diario de Pontevedra María Varela e a concelleira de Igualdade de Pontevedra, Carmen Fouces, e no que colaboraron os cantantes Guadi Galego e Eladio Sánchez. Foi o acto central da programación organizada polo Concello con motivo do 25 de novembro e logrou encher o patio de butacas.
A práctica totalidade do público seguiu a petición realizada pola organización para acudir vestido de branco e Monte Fajardo, desde o escenario, explicou o motivo da invitación. Quería simbolizar que calquera das mulleres presentes no acto, polo mero feito de ser muller, podían ser protagonistas deste libro e que " hoxe todos somos elas", que non están soas e teñen o apoio de todos os presentes.
A presentación realizouse sobre un escenario con tres cadeiras ocupadas e sete baleiras, unha por cada unha das sete protagonistas, ás que Carmen Fouces quixo agradecer que fosen "unhas valentes" e, tras sufrir as duras realidades retratadas, " foron capaces de ser xenerosas e entregárnolas". Precisamente, Fajardo agradeceu a todas estas mulleres -e ás súas irmás, fillas e amigas no caso das dúas protagonistas asasinadas polas súas parellas- que compartisen a súa vida con ela, pois sabe que resultou duro todo o proceso de contarlles a historia e logo vela sobre papel.
Este libro, en palabras de María Varela, "está cheo de realidades que todos debemos coñecer" para poñer algo de "luz" nunha problemática que se converteu nunha auténtica lacra social e da que moitas veces nin as propias vítimas son conscientes de estala sufrindo. Ademais, pon o foco en que non existe nin un perfil de vítima nin de maltratador e de que non só son invisibles para a sociedade as vítimas, senón tamén moitas veces o maltratador e é necesario sacarlle a máscara, pois, como sostivo Carmen Fouces, "o verdadeiro problema non son as mulleres, son os homes violentos".