150 persoas agardaban o 1 de xullo de 2019 na porta do albergue de peregrinos de Pontevedra para pasar a noite nas instalacións. Un ano e unha pandemia máis tarde, este mércores 1 de xullo. non había cola tras a porta nin moito menos e os hospitaleros que atenden o servizo tiveron que esperar ata media tarde para que o primeiro camiñante aproximásese con intención de utilizar unha das súas camas para repousar de longo camiño.
O que asomou era Adrián Álvaro Sacedo, un mozo opositor de 27 anos chegado desde Torrexón de Ardoz que non só converteuse no primeiro peregrino do día senón no primeiro en tres meses e medio e o encargado de estrear e testar o novo protocolo de seguridade e hixiene implantado polo albergue para adaptarse ás novas circunstancias da crise sanitaria e evitar contaxios.
O albergue pontevedrés, como o resto de instalacións públicas de Galicia, abriu as súas portas este mércores por primeira vez desde a declaración do estado de alarma e Adrián confirma que o fixo con estritos protocolos de seguridade que fan que a experiencia sexa "un poco incómoda", pero unha incomodidade que leva moi ben e que agradece, pois "es por el bien de todos". (Consulta aquí as medidas de seguridade).
Comezou o seu camiño en Tui o martes e tivo que pasar dúas noites en albergues privados porque os públicos -e non todos- non abriron ata este mércores. Esta circunstancia, ademais, cre que inflúe no escasísimo número de camiñantes que ven polo roteiro. Tan só se cruzou o martes cunha persona e este mércores, na súa segunda xornada de percorrido, con outras dúas, dous veciños de Tui que tamén pasaron a noite en Pontevedra, pero non no albergue.
Esta é a segunda ocasión na que este mozo de Torrexón fai o camiño. A anterior, fai dez anos, foi totalmente diferente. Optara polo Camiño Francés desde Pas de Reis cun grupo de amigos e, ao chegar a Santiago, non lle deron a Compostela porque só fixera 97 quilómetros. Este xullo si sumará máis de 100 e confía en irse para casa coa credencial.
De todos os xeitos, non é a súa máxima aspiración, senón que o move cumprir un desexo que facía tempo que tiña pendente. "Soy opositor a profesor de Biología y pensaba venir después de la oposición. Si aprobaba, para dar las gracias y si suspendía, para resarcirme y olvidarme del tema", explica. A pandemia do coronavirus aprazou os seus exames a 2021, pero a idea xa roldaba na súa cabeza e decidiu executala.
"Ya que lo tenía pensado, ¿por qué no?", pensou, e animoulle a idea de que dado que oficialmente o Camiño abría este mércores coa reapertura da Catedral e a Oficina de Atención ao Peregrino, habería pouca xente polo camiño. "¿Qué mejor momento que ahora, que vas a tener sitio en los albergues seguro?, reflexiona e anada que no seu anterior roteiro xacobeo tan só logrou oco nun albergue, o do Monte do Gozo.
Esa ausencia de xente, que "el Camino está vacío", é a principal diferenza que nota con respecto a hai unha década, pero a experiencia está a resultar gratificante igualmente, pois "el espíritu del Camino es el mismo, con gente y sin ella". Si lle "da pena" non poder repetir aquelas vivencias da anterior ocasión, na que "conocías mucha xente", pero vén "con la mente muiy abierta", sen buscar nada en concreto, e estalle resultando satisfactorio.