Cen anos de Aparicións: Sor Lucía, o Neno e a Virxe "que sanda os corazóns rotos"

Este sábado 15 de febreiro conmemórase o 99º aniversario da aparición do Neno Deus a Sor Lucía na Casa do Inmaculado Corazón de María, coñecida como Santuario das Aparicións de Pontevedra.

"O 15 de febreiro de 1926, Sor Lucía ía baixar o lixo e atopouse no patio cun neno que lle preguntou se propagara o que a Virxe lle pediu", relata a madre María de Iranzu. Este neno revelouse como o Neno Deus, e referíase á mensaxe da "súa Nai do Ceo", encomendado á irmá Lucía nunha aparición anterior.

Sor Lucía, preocupada polas dificultades que enfrontaba para cumprir con esta misión, expresou as súas inquedanzas sobre a falla de fe e devoción na práctica da comuñón reparadora entre a xente, ao que o Neno Deus respondeu: "prefiro que fagan os cinco primeiros sábados con todo o amor e con toda a devoción".

Este encontro marcou un punto de inflexión na vida de Sor Lucía e foi o inicio da difusión da devoción aos cinco primeiros sábados en honra á Virxe María, para consolar o seu corazón. "Dende entón, seguimos realizando este acto de reparación o primeiro sábado de cada mes", engade a madre superiora.

Dous meses antes desta experiencia, era cando a Sor Lucía éralle encomendada a misión que, admitía, era incapaz de cumprir. Foi o 10 de decembro de 1925 cando experimentou unha aparición transcendental da Virxe e o Neno Xesús na súa cela.

Neste encontro, a Virxe mostroulle o seu corazón cercado de espiñas, simbolizando as ofensas e desagravios que recibía da humanidade.

A Virxe pediulle a Sor Lucía que axudase a consolar o seu corazón, suxerindo que os seus fillos fixesen "a comuñón reparadora" durante cinco meses consecutivos, o primeiro sábado de cada mes. Esta instrución tiña como obxectivo promover un acto de reparación e amor cara ao Inmaculado Corazón de María.

Os espazos onde se produciron estas experiencias místicas consérvanse na Casa do Inmaculado Corazón de María, emprazada no centro histórico de Pontevedra, no número 3 da rúa Sor Lucía.

A portuguesa irmá María Lucía de Jesús e do Corazón Inmaculado, coñecida por Sor Lucía (1907-2005), residiu na cidade aproximadamente cinco anos. En 1929, as crónicas xa a sitúan no convento das madres Doroteas de Tui, en cuxa capela tivo unha visión da Santísima Trindade e do Inmaculado Corazón de María, durante a cal a Virxe lle comunicou que chegara o momento de que o papa realizase a consagración de Rusia.​

Tiña dez anos cando viu, por primeira vez, á Virxe María na Cova da Iria (Fátima), cos seus curmáns Jacinta e Francisco Marto. Lucía foi a única do tres pastorciños que falaba coa Virxe e, por iso, foi a portadora do Segredo de Fátima. Tamén foi a única que chegou a adulta.

Os lugares da Casa das Aparicións pontevedresa en que tiveron lugar as visións de 1925 e 1926 consérvanse. No patio, unha imaxe en pedra do Neno Deus lembra este encontro.

A capela principal do segundo andar conserva na zona do altar o espazo no que se asentaba a cela da irmá Lucía. Un gran panel reproduce a escena da aparición da Virxe María e o Neno Xesús. A poucos metros, unha imaxe da Virxe do Corazón Inmaculado preside as celebracións relixiosas.

Este sábado 15 de febreiro lembrarase a efeméride, rezando o rosario no patio ás 17:00 horas, se a meteoroloxía o permite. Ás 18:00 oficiarase unha misa. Ás 18:45 terá lugar a exposición do Santísimo, coa bendición do mesmo ás 19:15.

Estes actos son o preámbulo da celebración que marcará este 2025: os cen anos da Aparición da Virxe en Pontevedra.

Javier Porro, párroco de Santa María e responsable pastoral da Casa do Inmaculado Corazón de María, está a traballar nos plans para celebrar este centenario da aparición da Virxe.

"Fixemos a solicitude á Santa Sé de que para ese centenario póidannos conceder que sexa un Ano Xubilar. Mentres tanto, non hai nada oficial, pero igualmente estamos a preparar xa o que é o centenario", sinala.

Este Ano Xubilar desenvolveríase dende o 10 de decembro de 2025 ata decembro de 2026, ofrecendo grazas especiais a quen peregrine ao santuario.

Neste momento, existe xa un grupo de voluntarios que se dividiu en diferentes áreas de traballo e que está a empezar a preparar diferentes aspectos en torno ao centenario: o logotipo, o futuro cartel e a páxina web.

Outro grupo está a formarse para axudar a recibir os peregrinos, "porque o obxectivo é que, como van pasar moitas peregrinacións a nivel nacional e internacional, que haxa tamén xente de aquí de Pontevedra involucrada na acollida de peregrinos", expón Javier Porro.

A comunidade relixiosa estivo traballando arduamente na restauración do santuario, que sufriu unha deterioración significativa ao longo dos anos.

Luís Manuel Romero Sánchez, responsable do Santuario das Aparicións en nome da Conferencia Episcopal Española, informa que as reformas incluíron a reparación da cuberta e a estrutura do edificio, co obxectivo de que todo estea preparado para decembro de 2025.

"Queremos que a xente coñeza a historia deste lugar e a importancia do que aquí sucedeu. Aquí é onde se pecha a mensaxe da Virxe de Fátima. Non só é un santuario para Pontevedra, senón un destino de fe para toda España e o mundo", expresa o sacerdote Romero.

"Este lugar foi sempre un refuxio para aqueles que veñen con problemas emocionais e espirituais, e aquí a Virxe encárgase de sandar eses corazóns rotos. Nós acompañamos sempre coas nosas humildes e pobres oracións", completa a madre Iranzu.

Na actualidade, tres irmás ocúpanse das tarefas diarias no Santuario das Aparicións, que pode ser visitado en horario de mañá (martes a sábado de 10:30 a 14:00 horas e domingo de 12:00 a 14:00 horas) e tarde (martes a domingo de 17:00 a 20:30 horas).

Na recepción, a irmá Consoladora acolle aos visitantes; axudando na capela, a irmá Salvatoris; e, onde se precise, a irmá Iranzu, que é a superiora desta familia relixiosa do Verbo Encarnado.

Unha congregación orixinaria da Arxentina na que as súas integrantes son irmás Servidoras do Señor e a Virxe de Matará. "É que o noso nome é tan grande, por iso coñécennos como as irmás do Verbo Encarnado", matiza a madre Iranzu.

Para finalizar, as irmás deixan unha mensaxe a todos os pontevedreses para que non dubiden en visitar este lugar: "Sempre lle dicimos os peregrinos que cando veñen a esta casiña, á casiña da nosa Boa Nai, automaticamente xa están nese corazón da Virxe".