O Xulgado do Mercantil número 2 de Pontevedra condenou a tres aseguradoras a abonar un total de 5.174.012 euros a Pesqueiras Nores Marín, armadora do buque pesqueiro Villa de Pitanxo, que naufragou o 15 de febreiro de 2022 no caladoiro de NAFO, provocando a morte de 21 das súas 24 tripulantes.
A maxistrada estimou a demanda da armadora, impondo a Mapfre España Compañía de Seguros e Reaseguros o pago de 3.104.408 euros; á Sociedade de Seguros Mutuos Marítimos de Vigo, 1.034.802 euros; e á Mutua de Seguros de Armadores de Buques de Pesca en España, outros 1.034.802 euros.
A xuíza subliña na sentenza que "non quedou acreditada a concorrencia de feito algún que poida xustificar unha exclusión legal ou contractual para quedar exoneradas da obriga de indemnizar". Pola contra, lembra que "o asegurado bástalle con demostrar que o dano -a perda total do buque por naufraxio- se producíu con ocasión da navegación marítima, sen ter que demostrar a causa exacta, como no presente caso aconteceu".
A resolución destaca que o pesqueiro "pasara satisfactoriamente todas as inspeccións regulamentarias esixidas pola normativa de aplicación e tiña todos os documentos e certificados oficiais en materia de navegabilidad e seguridade en regra", sen que se apuntase "incumprimento algún".
A maxistrada desestima as afirmacións de Mapfre relativas a que o buque non cumpría coa normativa, cualificándoas de "mera alegación orfa de sustento probatorio".
Así mesmo, "non se colixe neglixencia algunha imputable ao armador polos contaxios -de COVID-19- sobrevindos a bordo do buque, constando respecto diso a xestión desenvolvida polo capitán e as medidas a adoptar que se lle indicaron".
A xuíza tamén rexeita a alegación de que os armadores coñecían que o barco ía sobrecargado con combustible extra en departamentos non declarados, compartindo a argumentación dos peritos da armadora, quen consideran "inverosímil" esa posibilidade á vista das múltiples inspeccións realizadas.
Outra das oposicións esgrimidas polas aseguradoras, que sostiñan que o buque partiu cunha escora permanente a babor de tres ou catro graos, tamén foi desestimada. A maxistrada conclúe que "non pode darse por acreditado o feito afirmado, nin moito menos que devandita circunstancia fose coadxuvante do afundimento".
Finalmente, respecto da alegación de que o barco "deviñera innavegable por razón da navegación do buque en zona non autorizada por formación de xeo", a xuíza sinala que, incluso aceptando esa hipótese, "non se acredita pola parte demandada que devandita circunstancia quede fóra da cobertura da póliza".
A sentenza non é firme e contra ela cabe recurso ante a Audiencia Provincial de Pontevedra.