O estudo de arquitectura Aybar e Mateos é o responsable do deseño do proxecto de rehabilitación integral da antiga sede de Facenda en Pontevedra.
O Ministerio de Cultura ten publicada na súa web a memoria e os paneis da súa proposta para a conversión deste edificio, que formou parte do Convento de San Francisco, na nova sede do Arquivo Provincial. Ao longo deste ano deberán presentar o proxecto definitivo para que se poida licitar as obras durante o ano 2026.
Segundo explican os arquitectos Camila Aybar e Juan José Mateos "buscamos adecuar os aspectos vocacionais do edificio, mediante operacións eficaces e claras ao seu novo uso".
O seu carácter e a protección dos elementos descritos no estudo histórico, aconsellan que todas as actuacións que se realicen nel eviten calquera impacto na súa imaxe exterior. Estas operacións principais estan relacionadas co patio e cos forxados.
Actualmente, segundo recoñecen estes técnicos as sucesivas modificacións que foi sufrindo este espazo ao longo dos anos "deron como resultado un conxunto de espazos desordenados e inconexos que dificultan unha lectura clara e a súa utilización para a nova función".
Co seu deseño buscan "un coidado equilibrio entre a conservación dos elementos definidores do conxunto, a recuperación do carácter central do patio e a adecuación funcional ao novo uso".
Así expoñen unha nova envolvente pasiva que "permite ao patio converterse no elemento espacial e enerxético que ordena o conxunto".
A decisión de situar un Arquivo Histórico Provincial no centro dunha cidade e no interior dun edificio histórico, fai entender a estes arquitectos que este non debe actuar como un colector estanco e pecho. "Ben ao contrario pode servir para revitalizar, potenciar e pór en valor a súa contorna máis próxima, facendo isto compatible cun uso de arquivo", apuntan.
O primeiro cambio consiste en situar a entrada principal ao edificio desde a rúa Rua Pasanteria e a Praza de Estrela.
Para o interior buscan optimizar o espazo, "crecer sen que o pareza", mediante "un coidado axuste dos niveis dos novos forxados e a súa relación coas fachadas", reordénase e limpa o patio e constrúese unha planta adicional, conseguindo así aumentar a superficie utilizable do conxunto máis dun 25%, "sen afectar á súa expresión ao exterior".
O conxunto organízase en dúas zonas claramente diferenciadas: A reservada, sen acceso de público, e publícaa/privada con acceso de público controlado que se sitúa cara ao oeste xunto ao novo acceso principal mentres que a zona reservada comeza a desenvolverse na zona Este lindeiro coa igrexa e o mosteiro no nivel de planta baixa.
A outra actuación principal ten que ver co patio e o seu reconfiguración e transformación no corazón do edificio en termos organizativos.
