O pasado mércores, 15 de outubro, un veciño de Pontevedra de 77 anos e a súa esposa dirixíanse ao seu domicilio no centro de Pontevedra cando, á altura da rúa Andrés Muruais, na confluencia entre Peregrina e García Camba, el recibiu unha "malleira con asañamento" por parte dunha muller á que non coñecían de nada.
Eran as 16.10 horas e a rúa estaba chea de xente. Esa afluencia foi a que evitou que a agresión non acabase peor, pois a esposa da vítima relatou a PontevedraViva que "crin que o mataba" e o desenlace non foi peor "porque había unha policía fóra de servizo e moita xente que axudou", entre eles, varios dependentes dos comercios da zona.
A atacante era unha muller á que non viran nunca, pero que si é xa moi coñecida na cidade por parte das Forzas de Seguridade e tamén de boa parte da cidadanía. De 1,60 metros de estatura e cun turbante na cabeza leva xa tempo protagonizando incidentes violentos por toda a cidade. A semana pasada, outro na rúa Benito Corbal.
A esposa deste pontevedrés relata que ese día saíu dun local de alimentación da zona proferindo berros e increpando unha parella que levaba un neno e, cando chegaron fronte a fronte con eles, atacou o seu marido "sen motivo aparente".
Por estes feitos presentaron denuncia na Comisaría da Policía Nacional e alí relataron a seguinte secuencia de feitos: "abalánzase de forma agresiva" sobre o seu marido, que caeu ao solo cara ao costado esquerdo con esta muller encima e, con ambos no solo, "encaróuselle directamente sen pronunciar palabra algunha".
Golpeouno dándolle patadas no costado dereito á vez que lle rabuñaba a cara e o pescozo coas unllas e apertáballe con forza o brazo dereito.
A pesar de que a súa esposa tentou axudalo para que non caese ao chan e tentou retirar a agresora, non o conseguiu. Pasados cinco días, en conversación con PontevedraViva, a muller lembra que, mentres se producía a agresión, non paraba de berrar "mátao", pois foi "unha agresión espantosa".
Relata un ataque "cun agresividade absoluta" no que temeu lesións moi grave polas múltiples enfermidades que padece e porque o seu estado de súa saúde é "moi delicado". E tan só a intervención dos viadantes logrou parar a agresión ata que chegou a Policía Local e logo unha ambulancia.
A vítima acudiu a denunciar ao día seguinte e no seu relato, ao que tivo acceso PontevedraViva, indica que, cando a situación xa estivo controlada, a muller estaba tan violenta que "mentres se atopaba retida no chan, non paraba de forcexar tentado zafarse da contención".
Tras recibir unha primeira atención, o agredido foi trasladado ao Hospital Montecelo. Alí emitiuse un parte médico que recolle que sufriu unha "contusión costal". Ademais, a súa esposa asegura que, como consecuencia da agresión, complicáronselle outras patoloxías previas.
Cando ao día seguinte acudiu á Comisaría da Policía Nacional para denunciar, aínda tiña marcas de rabuñadas en varias partes da cara, o pescozo e a orella esquerda e tamén un hematoma no tríceps dereito.
A súa esposa tamén compareceu na Comisaría e insistiu en que a atacante se abalanzou sobre o seu marido "sen motivo aparente" e tamén quixo facer constar que o día da agresión, mentres esperaban en Montecelo a recibir atención, a mesma ambulancia e os mesmos policías que levaron o seu marido a Urxencias tamén trasladaron dúas horas despois a súa atacante. Tras un tempo nun box, escapou coa vía posta.
Esta pontevedresa que prefire non dar o seu nome alerta sobre o perigo da atacante do seu marido e, tras ter constancia doutras agresións previas e posteriores á súa, pregúntase: "Cando vai parar isto?".
Así, alerta de que xa ten varias denuncias e sabe de moitos ataques violentos e, con todo, cando os policías a deteñen, queda libre pouco despois. Denuncia que tampouco actúan os servizos sociais nin os servizos sanitarios e considera que as institucións deben tomar parte no asunto. "Hai que facer algo".
Así, relata que "hai moita xente que ten medo" desta muller. Particularmente, recoñece que "estou morta de medo" porque a diario saca a pasear a súa nai polo centro da cidade e teme que calquera día se produza un ataque. Ao seu marido, "non o matou porque tivo sorte", pero teme que calquera outro día as consecuencias poden ser impredicibles.