O asasinato de María José A.G. a mans do seu marido, Javier B.F., que logo se quitou a vida, volveu sacar á rúa o movemento feminista pontevedrés tan só catro días despois das históricas mobilizacións do 8 de marzo. O crime machista tocaba preto xeograficamente, na localidade de Valga, e, como ocorre con todos os casos de violencia de xénero, tocaba preto tamén emocionalmente, pois contribúe a que se converteu nunha situación xa "insustentable para as mulleres".
Animados por esa proximidade co grave suceso e a pesar da choiva que ameazaba, os pontevedreses acudiron á convocatoria do Colectivo Feminista de Pontevedra ante a Audiencia Provincial nun número moi inferior ao pasado venres 8 M, pero igualmente significativo, e gritaron "Por María José, por todas" para poñer fin á violencia machista.
O movemento feminista quixo mostrar o seu "rexeitamento" e "que toda a sociedade entenda que é a nosa vida a que está en perigo, que non lle pertencemos a ninguén, que podo ser eu a próxima vez, que podes ser ti, a túa filla, a túa nai, a túa veciña, a túa compañeira de traballo". Ademais, quixo lanzar unha mensaxe clara: "non imos ficar caladas".
O manifesto lido polas organizadoras tamén foi toda unha declaración de intencións e lembrou que non van organizar minutos de silencio cada vez que se produza un caso de violencia de xénero, senón que van saír á rúa "todos os días que faga falta". Farano "esixindo Xustiza, loitando pola igualdade e polo respecto" e tamén "contra os valores patriarcais que perpetúan e consolidan na sociedade esta violencia sexista".
"Querémonos libres. Querémonos vivas!", reivindicaron, nunha concentración que contou co respaldo de colectivos feministas, veciñais, sociais e políticos e a asistencia de representantes de BNG, PSOE, Marea e Cidadáns.