Os afeccionados indecisos que finalmente non pasaron por despacho de billetes teñen motivos sobrados para arrepentirse. O peche da Feira da Peregrina 2025, nun ano ademais de efeméride centenaria, queda para os anais da historia. Por primeira vez un matador fai dobrete aos ombreiros na mesma feira, ese nome queda reservado para Daniel Luque quen volveu a abrir a porta grande do coso de San Roque este venres 15 de agosto, despois de saír da mesma maneira o pasado domingo.
Saída triunfal acompañado dun debutante nesta praza, Fernando Adrián, quen tamén rubrica o seu nome a futuro. Un encierro de Victorino Martín entipado, igualado e enrazado con aplausos en todos os arrastres.
Un 7 de xullo de 1929 celebrouse a primeira corrida goyesca nesta cidade (como narra Enrique Parra en 'Historia da praza de touros de Pontevedra'). Saíron ao rodo os matadores Nicanor Villalta, Pablo Lalanda e Joaquín Rodríguez 'Cagancho' con touros de Trespalacios; e dous xatos de Muriel para o rexoneador Alfonso Reyes. Villalta e 'Cagancho' cortaron dúas orellas e rabo, respectivamente, mentres que Lalanda cortou unha orella. Conta ademais que a praza rexistrou un cheo "dos que fan época", pero que as reses resultaron malísimas.
Un 15 de agosto de 2025 non houbo cheo de praza, pero as reses foron sobresaíntes e un dos hastados da A coroada, 'Heráldico', regresará á finca de Las Tiesas de Santa María como semental. Miguel Ángel Perera cortou unha orella, Daniel Luque fíxose con dous apéndices e Fernando Adrián sumou outras dúas orellas e rabo.
Miguel Ángel Perera
Rompía praza o estremeño con 'Portentoso' (negro de 555 quilos) que facendo honra ao encaste humillaba na muleta até pór o morro na area. Faena ligada, con máis esforzo polo pitón esquerdo, que non emocionou nos tendidos. Lograba un estocada case enteira de resultado rápido. Orella e aplausos no arrastre.
Chegados ao cuarto da tarde e "a collón visto" como diría o falecido gandeiro Daniel Ruiz, pasara o culmen do festexo. 'Veneciano' (cárdeno de 519 quilos), un pouco birollo, foi o de face máis seria e o que máis arreó contra os burladeros. Si aínda non se nomeou o capote, non é por demérito do actuante, é calidade 'Victorinos', pouco amigos do percal.
Brinde ao público antes de iniciar unha faena, prolongada en exceso, máxime ante o ferro a lidar; pero, apretaban os resultados dos compañeiros de cartel. Tercio que fundamentou coa man dereita xa que polo pitón esquerdo custaba embarcalo e non era tan franco como pola contra. Escoitou aviso. Matou tras perfilarse en tres ocasións, despois dunha estocada moi caída e unha picada. Aplausos para Perera e para a res no arrastre.
Daniel Luque
Os primeiros "oles" da tarde ouvíronse cos laces de verónicas e dúas medias coas que recibía a 'Escritor' (negro de 515 quilos) para mérito do de Gerena.Tras pasar pola vara do picador, Luque viuno claro e desde os medios brindou ao público. A máxima de que o bo si breve dúas veces bo encaixou neste terzo. Cinco quendas cargadas de oficio, dobregando ao inimigo, de valor, variado repertorio e gran transmisión. Como final, unha fulminante estocada que levantou a pañolada branca e ao público do asento a voz de "Luuuque, Luuuque, Luuuque". Ás 19.45 horas Daniel Luque facía historia nesta praza: o primeiro destro que sairía aos ombreiros dúas veces na mesma Feira.
O quinto touro en saír de chiqueros resultou o máis complicado de lidar. Os dous primeiros terzos deshilvanados. 'Gaditano' (cárdeno de 535 quilos) non llo puxo fácil ao sevillano, na primeira quenda saía coa cabeza alta da muleta ou caía de mans, tampouco se lle podía perder un segundo a atención e faltáballe un tranco. Na quinta quenda impúxose ás esixencias da res e na sexta, aplaudidos naturais con dous de peito sometendo ao animal. O aceiro privoulle a suma de apéndices. Aplausos e aplausos no arrastre.
Fernando Adrián
'Heráldico' (cárdeno de 520 quilos) forma parte xa da historia a enmarcar do coso de San Roque. Como o seu antecesor, 'Turco' un touro de Torrealta indultado na faena de 'El Fandi' en 2009; e o anterior a este, 'Fígaro' de Alcurrucén, indultado durante a lida de Ferrera en 2003. Houbo máis.
Diego Valladar, toureiro de prata da cuadrilla de Adrián, resumiu a descrición do animal mentres corría polo canellón: "como é o touro, ti!!". Como era o touro, oigan!, quen estiveron sábeno. E como estivo Adrián! quen aplaudiron, sábeno. Vindo ao engano desde a distancia, pronto, con nobreza e humillación máxima. Quendas con ambas as mans de moito sabor, coa muleta moi adiantada, con profundidade en cada pase. Tras a sexta quenda, co público bañado en "oles" foi en busca do estoque e sacou outra quenda. 'Heráldico' seguía coa boca pecha.
Primeiros pitos nos tendidos para pedir "non o mates!. Un exultante Adrián sacoulle a oitava quenda ao natural. Panos nos tendidos para insistir no indulto. O madrileño perfílouse (a propósito que non rematará). Novena quenda coa esquerda. O público en pé aumentaba a súa petición. Décima quenda. Soou o primeiro aviso.
20.10 horas. Paren máquinas!. Diego Gonzalez Vicente, presidente do festexo púxose en pé indicando á espada que non continuase, mentres asomaba o pano laranxa polo balconcillo. Aínda chegaría unha undécima quenda antes de conducilo, muleta en man até chiqueros.Tivo tempo este soberbio touro, e así parecía facelo, a ensimesmarse contemplando as pinturas e gravados de 'La Tauromaquia' que asinou Goya, e que para esta ocasión da goyesca, adornaron as táboas do rodo. Vinte e tres minutos pasarían ata que 'Heráldico' aceptou entrar de novo pola manga de volta a currais cunha pechada ovación. A que acompañou tamén ao destro ao recibir dúas orellas e rabo.
Despois dese clímax para o debutante matador nesta cidade, só engadir que 'Moreliano' (cárdeno de 520 quilos) pechou a porta de chiqueros até a edición de 2026 sendo aplaudido tamén no arrastre. Fernando Adrián soubo tomarlle as medidas nunha faena que tamén requiría atención. Esta vez a sorte suprema foi esquiva, escoitou aviso despois de tres picadas e antes dunha cuarta estocada final.
Toca despedida. A despedida do 125 aniversario que a afección - rexuvenecida -, espera veña para quedar, para quedar co tres festexos. Cando nos veráns galegos dise que sopra nordés, é indicativo de bo tempo. Levando a conclusión desta crónica á metáfora, hai nordesía na tauromaquia de Pontevedra.