Os campos de fútbol da comarca están a ser testemuñas esta tempada dunha situación inédita dentro do balompé nacional, relacionada nesta ocasión coa arbitraxe.
Sempre se defendeu que se trata de algo vocacional e con certo traspaso entre xeracións da mesma familia, pero un trío pontevedrés levouno un paso máis aló.
É así porque con Fabián Crespo, Luján Crespo e Adriana Gámez todo queda na casa. O primeiro é árbitro principal, pero é que está acompañado este curso pola súa irmá pequena e pola súa nai, baixo o amparo do Comité Técnico de Árbitros (CTA) de Pontevedra.
A historia, con motivo do seu terceiro partido xuntos, foi compartida pola Real Federación Galega de Fútbol nun bonito vídeo.
Con todos vostedes... A arbitraxe máis "" do FÚTBOL ESPAÑOL!
— RFGF (@futgal) October 20, 2022
Adriana Gámez e os seus fillos Fabio e Luján forman un trío arbitral INÉDITO no deporte nacional
Pertencen ao @CTA_PONTEVEDRA e estivemos con eles no seu terceiro partido en FAMILIA! pic.twitter.com/EBBRd0PHNX
O primeiro en animarse no mundo da arbitraxe foi Fabián, cando "un amigo de clase trouxo un regulamento ao colexio". A partir de aí picoulle a curiosidade, tanto que "me gustaría empezar antes realmente para ter máis experiencia e estar máis cómodo no campo pero a verdade é que estou a gusto e cada vez, cada partido, tento atoparme mellor", recoñece.
Co seu acceso ao CTA a súa nai empezou a cambiar a súa visión do xogo. "Nunca vin o fútbol como árbitro ata que Fabio empezou", asegura, e xa non se puido resistir cando Luján, de 11 anos, pediu facer o curso de formación.
"O meu irmán é un exemplo para seguir para min. Creo que teño carácter para isto e porque cría tamén que me podía gustar", defende a pequena da casa.
Despois diso chegou o primeiro partido xuntos, con Fabián como colexiado principal e a súa familia como auxiliares nas bandas. "Estaba bastante nervioso, era un partido fácil pero tiña a presión de dicir quero levar ben o partido e á vez quero que a elas resúltelles fácil e que lles gustase ou que lles enganchase o tema da arbitraxe".
Claro que a nivel de mando a situación é canto menos curiosa. "Cambiamos papeis, porque na casa manda a miña nai pero o meu irmán manda no campo", asegura Luján, ao que o seu irmán responde sinalando con humor que "eu á miña nai no campo non lle digo nada porque senón despois cando chego a casa me canea".
Son só os seus primeiros pasos no mundo da arbitraxe, no que esperan seguir progresando coa ilusión do primeiro día.