Se a amartizaxe do rover Perseverance da Nasa fose unha montaxe podería rodarse perfectamente en calquera dos dous aparcamentos disuasorios de terra de Pontevedra. As parcelas de Mollavao e a situada fronte ao pavillón Municipal parécense máis a unha paisaxe do planeta vermello que a unha área de estacionamento. A falta de mantemento, as choivas e o constante paso de vehículos provocaron profundas fochancas, elevadas dunas e perigosas balsas de auga que dificultan o acceso dos condutores.
"Adoitaba aparcar sempre neste aparcamento porque está preto do centro pero hai meses que non me atrevo a meter o coche aí. Teño medo a que me toque abaixo ou rompa algo. Por non falar de que cando chove as fochancas parecen lagos", relata a súa experiencia Silvia Martínez, que conduce a diario ata Pontevedra para traballar. "Moitas veces atopar aparcamento noutro sitio é complicado, tento chegar antes de tempo para buscar con calma. Pero moitas veces teño que metelo nun aparcadoiro de pago", lamenta.
O seu caso non é illado. "Cada vez veñen menos coches", recoñece unha das persoas que pasa todas as mañás no disuasorio do Municipal para sinalar aos condutores onde aparcar. "Antes non había sitio, agora hai dabondo", lamenta. O mal estado da parcela afecta tamén á súa situación económica, moitos condutores dábanlle unha propina por atoparlle un sitio ou axudarlle a manobrar, agora non necesitan as súas indicacións pero aínda así algúns aínda lle dan algunha axuda, recoñece.
Moverse por estes terreos resulta complicado. O Concello adoitaba arrombar estas zonas unha vez ao ano enchendo as fochancas con grava miúda e aplanando os resaltos. Con todo, pasou xa máis dun ano da última intervención e o estado destas parcelas é o peor que se lembra. "A entrada está impracticable", puntualiza outro usuario habitual do disuasorio do municipal. "E o carril da esquerda parécese máis a un circuíto de motocrós que a un aparcadoiro", engade. E no disuasorio de Mollavao, a situación, aínda que menos acusada, é igual de grave.
Pero a mobilidade non é o único problema. Moitos propietarios de vehículos teñen estes aparcamentos a súa praza de aparcamento habitual, algo que non pasa desapercibido para os ladróns. "Deixei o equipo no coche unha noite e ao día seguinte atopeime a vetanilla rota, roubáranme", lembra unha fotógrafa a experiencia que a levou a "non aparcar nunca máis alí".
Na concellería de Desenvolvemento Sostible e Medio Natural do Concello de Pontevedra xa teñen diseñadadas senllas intervencións para rexenerar estes espazos. Con todo, están á espera de que Costas dea o visto e prace á desafectación da contorna do Municipal e á concesión ao Concello do uso da parcela de Mollavao.
Iván Puentes, responsable deste departamento, explica que ambos os expedientes atópanse xa en marcha desde os primeiros meses de mandato. Con todo, son conscientes de que os trámites, aínda que están en prazo, alongaranse polo menos un par de anos máis. O proxecto que manexa o socialista para por reordenar e pavimentar a parcela do municipal dotándoa tamén de espazos verdes e de realizar unha operación de maior calado en Mollavao, integrando a parcela no paseo a Os Praceres e mantendo tamén a zona de aparcamento.
Mentres tanto, a reparación de ambos os aparcamentos está en mans da concellería de Obras Urbanas que dirixe Demetrio Gómez, que tamén precisa o consentimento de Costas para realizar calquera tipo de intervención, por mínima que sexa, en chan de dominio público marítimo terrestre.
Aínda que son das máis empregadas, a de Mollavao e o Municipal, cun aforo para 185 e 275 coches respectivamente, non son as únicas parcelas que se empregan como aparcamentos disuasorios gratuítos. No centro de Pontevedra existen outras oito áreas de estacionamento cunha capacidade total de 1.300 vehículos situadas na contorna de Pasarón, no IES Torrente Ballester, na Parda, no peirao de Corbaceiras, en Alexandre Bóveda, en Valdecorvos, nos terreos de Tafisa e, o máis grande, na chaira do Recinto Feiral e Pazo dá Cultura.