José Carlos Eirín, acusado do crime machista de Jessica Méndez en Barro en 2022, sostivo este luns a súa inocencia ante o xurado popular que o xulga por estes feitos. "Me declaro inocente de asesinato, yo no sabía quién iba dentro del coche ni pude hacer nada", declarou cando o presidente do tribunal preguntoulle se se confesaba autor do delito de asasinato con aleivosía e agravante de xénero do que está acusado.
A continuación, no momento de comezar o interrogatorio, o maxistrado asegurou: "no voy a hacer más declaraciones". O maxistrado da sección segunda da Audiencia Provincial de de Pontevedra, Miguel Seijo, interpretou, por tanto, que se acollía ao seu dereito a non declarar, pero o avogado defensor de Eirín discrepa de tal interpretación, pois pedira que o seu defendido declarase ao final do xuízo.
O maxistrado rexeitou tal posibilidade, pero o avogado defensor insistiu en pedilo alegando que é a forma de que poida defenderse de todo os feitos que se lle atribúan durante o xuízo e presérvese a súa presunción de inocencia.
Para o xuíz, esta petición debe ser rexeitada porque a lei do xurado establece que a proba do xuízo realícese seguindo a orde proposta, empezando polo fiscal, de modo que, neste caso, o primeiro debe ser o acusado. Ademais, lembrou que "a presunción de inocencia supón que o acusado é inocente ata que se demostre o contrario", algo "alleo que declare antes ou despois".
Ademais, o maxistrado insiste en que "non se lle xera indefensión por canto o acusado no noso sistema procesual penal ten dereito a non declarar, pero, no caso de que decida declarar, non presta xuramento e non esta obrigado a dicir a verdade". Ademais, senta á beira do seu avogado e pode facerlle ver calquera cuestión que non se axuste á realidade e ten tamén dereito á última palabra.
Reservándose o seu dereito á última palabra, o acusado non se defendeu na primeira sesión do xuízo máis aló de soster a súa inocencia e de insistir nos argumentos do escrito de defensa, segundo o cal debe ser declarado inocente porque o día en que morreu Jessica Méndez el tivo un accidente contra ela, que foi, precisamente, iso, accidental, non destinado a causarlle a morte.
A Fiscalía e as acusacións particulares sosteñen que o acusado actuou "co ánimo de acabar coa vida" de Jessica, puxo o seu coche a unha velocidade aproximada de 80 e poucos quilómetros por hora e impactou co seu vehículo coa parte central do lateral esquerdo do vehículo dela, que estaba parado. Xusto impactou coa zona na que se achaba ela e, segundo as acusacións, fíxoo "a propósito" de que este tipo de colisión "pode ocasionar a morte do condutor-a".
Con todo, a defensa asegura que aquel 17 de marzo de 2022 José Carlos Eirín conducía o seu vehículo pola estrada N-550 con intención de ir a unha ferraxería, pero como había moita xente, deu a volta, sufriu "desorientación" e "perdeu a visibilidade" e, de súpeto, viu un vehículo e impactou con el. Entre que o viu e impactou, segundo a súa defensa, "non pasou un segundo", de modo que non puido evitar o impacto.
O seu avogado, Celestino Barros, insiste en que nesa época estaba a tomar tramadol por unha lesión no quinto dedo da man esquerda e puido desorientarse por efecto deste medicamento, que produce somnolencia.
Ademais, no escrito de defensa esfórzase en negar un suposto acoso que o acusado exercía sobre a vítima desde facía anos, segundo as acusacións, porque ela non quería manter unha relación con el. Con todo, o seu avogado asegura que a única persoa que podería ter algún interese sentimental na falecida sería o cuñado de Eirín, que "expandiu un relato falso" e "falsidades" dese suposto acoso que acabaron en acusación.
A defensa recoñece que, subsidiariamente, se o seu cliente non é declarado inocente e absolto, sexa condenado ben como autor dun delito de homicidio por imprudencia leve a multa de 12 meses e un ano de privación do permiso de conducir ou por un delito de homicidio por imprudencia grave a un ano e medio de multa e 2 anos sen conducir.
O fiscal, Alejandro Pazos, pide para o acusado 24 anos de prisión e que se lle impoña a pena de afastamento ou de prohibición de aproximación aos familiares da vítima -os seus pais e irmáns- e ao compañeiro sentimental dela no momento do asasinato.