Antes antes o Nadal empezaba coa cea, agora arrinca directamente coa caña.
Nos últimos anos, a festa decidiu madrugar e a 'tardeboa' e a 'tardevella' convertéronse en dous dos eventos máis multitudinarios, ruidosos e alegres do calendario.
Este ano, de novo, desde o mediodía, as rúas enchéronse de música, risas, brindes improvisados e abrazos que empezan cun "canto tempo!" e terminan cun "vémonos logo".
A fórmula consiste en quedar con amigos en bares e cafetarías durante a tarde, celebrar por adiantado e, xa entrada a noite, cambiar o vaso pola mesa familiar. Todo sen présas, con luz natural e sen tacóns imposibles.
O centro histórico da Boa Vila transformouse estes días no epicentro da felicidade do Nadal.
O quilómetro cero da xornada estivo en La Gramola na praza de Méndez Núñez, onde a escultura de Valle-Inclán apareceu con algún complemento festivo, coma se tamén se apuntara ao plan.
A partir de aí, calquera terraza foi boa escusa, xa fora na Verdura, Curros Enríquez, Teucro… en resumo, onde houbera máis de dous bares xuntos.
Mención especial merece a zona do bar La Cata, coñecido como Petete polo seu propietario, convertida xa en punto de reunión oficial para grupos de amigos que non se vían desde o verán pasado.
A 'tardeboa', que se consolidou en toda España tras a pandemia, é especialmente popular entre os máis novos, que atopan nesta cita o día do ano con maior concentración de reencontros. Porque si no verán as axendas nunca coinciden, en decembro non hai escapatoria posible.
A avalancha festiva empezou a recollerse algo máis tarde do discurso do Rei.
E cando aínda non se gardaron os adornos, chegará a súa irmá maior: a 'tardevella'. Mesmo espírito, máis horas. Arrinca ás doce do mediodía e estírase sen complexos despois da carreira de San Silvestre, ao redor do cinco da tarde. Unha despedida do ano como manda a nova tradición, isto é, con amigos, na rúa e brindando antes de que soen as badaladas.
