Romaní, Navaza e Fariña reflexionan sobre o pasado e futuro do xornalismo galego

O faladoiro 'As mulleres no xornalismo galego: a crónica revelada' encheu este xoves o salón de actos da Casa das Campás para escoitar a tres voces de referencia na comunicación do país: Ana Romaní, Tereixa Navaza e Pilar Fariña.

A sesión, enmarcada nas actividades do ciclo Primavera Feminista, xirou arredor da evolución do oficio, a presenza feminina nos medios e a influencia do pensamento feminista na práctica xornalística, coincidindo coa presentación do libro homónimo, que serviu como fío condutor dun exercicio colectivo de recuperación da memoria profesional.

A publicación, distinguida co Premio Luísa Villalta, propón un percorrido pola historia das xornalistas galegas desde unha óptica interxeracional, conectando ás pioneiras coas profesionais actuais e abordando tamén os cambios experimentados nos medios públicos e privados ao longo das últimas décadas.

Nun clima distendido, as intervencións das tres protagonistas alternaron reflexións profundas con lembranzas persoais e anécdotas.

A sensación xeral era a dun reencontro máis que a dunha conferencia, nunha dinámica que reforzou a conexión entre as relatoras e o público.

Romaní chamou a atención sobre a necesidade de revisar o papel social do xornalismo nun contexto de transformación acelerada dos medios.

Advertiu da progresiva perda da "praza pública" como espazo de referencia e incidiu en que o debate non debe limitarse á presenza feminina nas redaccións, senón á maneira de exercer a profesión e aos valores que transmite.

Para Ana Romaní, o feminismo constitúe un eixo esencial tanto vital como profesional, desde o que repensar o oficio.

Pola súa banda, Navaza puxo o acento nas dificultades históricas ás que tiveron que facer fronte moitas xornalistas, especialmente en contextos marcados pola censura e o silencio. O libro, explicou, permite rescatar voces que durante anos quedaron fóra do relato dominante.

Na intervención de Tereixa Navaza tamén houbo espazo para a preocupación polo futuro dos medios públicos e pola necesidade de preservar a súa función democrática.

Fariña, pola súa parte, evocou os inicios da radio e reivindicou a traxectoria de tantas profesionais que, malia non contar cun recoñecemento inmediato nin cunha formación académica formal, contribuíron de maneira decisiva á consolidación do xornalismo.

Subliñou que a incorporación das mulleres ás redaccións supuxo unha transformación profunda na maneira de contar a realidade.

Durante o encontro, conducido pola xornalista de PontevedraViva Natalia Puga, as intervencións foron debuxando un percorrido que vai desde as limitacións do pasado ata os desafíos actuais, sempre desde unha perspectiva marcada pola experiencia feminina.

As participantes coincidiron na importancia de recuperar e visibilizar o legado das que abriron camiño, ao tempo que reivindicaron a necesidade de seguir cuestionando o modelo de xornalismo que se constrúe hoxe.

Máis alá das análises, o encontro destacou pola súa dimensión humana. As risas, as anécdotas e as complicidades compartidas contribuíron a crear un ambiente no que o público non foi un mero espectador, senón parte activa dunha conversa aberta.

A sensación dominante foi a dun espazo de recoñecemento mutuo, no que o xornalismo se revelou non só como unha profesión, senón como unha práctica social atravesada por experiencias vitais, loitas e transformacións colectivas.