A situación de Pablo Costas, o mariñeiro de Bueu retido en Iemen desde hai once meses, é xa extrema. Así o denunciou a súa familia, que esixe a súa inmediata repatriación a España. O seu, aseguran, é un "secuestro en toda regra" e a súa saúde empezou a deteriorarse.
A trintena de tripulantes do Cobija, o barco que capitaneaba o mariñeiro galego, leva nove días sen víveres. "Só se alimentan con auga que teñen que ferver varias veces porque está contaminada e azucre", relata o seu irmán, Víctor Costas.
Catro dos seus compañeiros están xa prostrados en cama, con mareos e vómitos. "Estamos moi preocupados porque o abandono que sofren é total", sinalan os seus familiares, que se manteñen en contacto con el a través de audios de WhatsApp.
"Se alguén os retén terán que garantirlles alimentos. Que clase de 'gentuza' ten a trinta homes así, ao bordo da morte?", pregúntase o irmán do mariñeiro, que engade que "ninguén ten dereito a ter a persoas nesas condicións".
Ata o de agora recibían alimentos da Organización Marítima Internacional e certo auxilio do armador do barco, pero este desapareceu. "É todo moi desesperante e esgotador", explica Víctor Costas, que denuncia que o seu irmán é vítima dunha "inxustiza manifesta".
O Cobija chegou en setembro de 2020 ao porto da o Mukalla, no sur de Iemen, un país de Oriente Medio que está inmerso nunha guerra civil desde hai seis anos. Levaba nove meses de 'marea' en augas do Índico e Australia denunciounos por suposta pesca ilegal.
Esa denuncia derivou nun proceso xudicial no que o mariñeiro galego foi xulgado e condenado a tres meses de arresto. Pero un recurso presentado polo fiscal paralizou o proceso e impide que as autoridades iemenís permitan á tripulación abandonar o país.
Pero a familia de Pablo Costas dubida das garantías xudiciais de todo este proceso porque "non hai documentos nin fundamentos de ningún tipo" e entenden que se cometeron un delito "teñen que demostralo". O único que saben é que "os teñen alí, silenciados".
En maio, hai uns catro meses, o mariñeiro de Bueu logrou poñerse en contacto coa diplomacia española para pedir a súa repatriación a España. Pero sen éxito. "Dinnos que hai tres embaixadas traballando niso -as de Arabia Saudita, Exipto e Omán-", explica o seu irmán.
"O das autoridades consulares é moi triste. Non conseguiron nada, nin sequera proporcionarlles axuda humanitaria", lamenta Víctor en nome de toda a súa familia. Aseguran sentirse "abandonados" polo Goberno español. "Nin sequera nos chaman", apunta.
Desde Bueu, a súa muller remitiu cartas ao Ministerio de Exteriores e ao Defensor do Pobo, en busca dun auxilio para o seu marido que cada día é máis necesario que o anterior.
Todo o pobo está con eles e convocouse unha concentración para este sábado 28 de agosto, ás 11:00 horas, na Praza do Concello, para esixir ás autoridades españolas o regreso de Pablo a casa, poñendo fin ao auténtico inferno que vive desde hai case un ano.