Unha oliveira recentemente plantada, símbolo de resistencia, lembra a partir de agora a Juan Lago Collazo, coñecido como Juan da Ferreira, un veciño de Vilaboa que sobreviviu ao horror nazi nos campos de concentración de Mauthausen e Ebensee.
No acto, impulsado polo colectivo A Regaduxa, participaron a súa filla Viviane e os seus netos, Enmanuel e Valerie, que inauguraron unha placa na súa memoria na canteira de Paredes.
Durante unha homenaxe no que os asistentes reivindicaron a memoria, a tolerancia e a paz, a súa filla, moi emocionada, agradeceu "profundamente" este recordo ao seu pai.
El foi, segundo destacou, un dos moitos galegos "que loitaron contra toda forma de autoritarismo á conta das súas vidas".
"É moi emocionante para min e para a miña familia", afirmou Viviane.
Os seus netos, pola súa banda, celebraron que con este acto Paredes converteuse "nun lugar de vida, de creación e de encontro como é a súa memoria para nós".
Nacido en Paredes en 1914, Juan da Ferreira viviu unha vida marcada pola resistencia e o compromiso. Tras o golpe de estado de 1936, foi detido polos sublevados, sobreviviu a un intento de fusilamento en Ponte Sampaio e terminou sumándose ás filas republicanas en 1937.
A súa historia continuou no exilio, primeiro no campo de refuxiados de Saint Cyprien (Francia), logo como membro dunha compañía de traballadores estranxeiros e, máis tarde, como prisioneiro do réxime nazi.
Entre 1940 e 1945 estivo internado no campo de concentración de Mauthausen, onde foi rexistrado baixo o nome falso de Alberto Martínez Sánchez, nacido na Habana, unha identidade que adoptou para evitar ser devolto á ditadura franquista.
Alí, e máis tarde no subcampo de Ebensee, Juan sobreviviu a condicións extremas até a súa liberación polas tropas aliadas o 6 de maio de 1945.
Despois da guerra, refixo a súa vida en Francia, onde coñeceu a Germaine, a filla do emigrante murciano que o axudou nos seus primeiros pasos de recuperación. casaron, el formouse como mecánico e logrou emprego nunha fábrica.
Co paso do tempo obtivo a cidadanía francesa e puido volver visitar Galicia en varias ocasións durante os anos sesenta. Faleceu en 1996, e as súas cinzas descansan hoxe no cemiterio de Cedeira (Redondela), grazas ao seu irmán Ramón.