Apaixonada, próxima e coas ideas moi claras, Judit Meiriño soubo abrirse camiño nun sector tan competitivo como o tecnolóxico sen renunciar á súa esencia. Actualmente é Delegada de Pontevedra de PcBox e Beep e acaba de asumir a dirección comercial do seu grupo en España, un reto que asume con entusiasmo e visión estratéxica. Judit non só vive en Pontevedra: séntea, deféndea e nómea como raíz, refuxio e impulso.
Desde aquí construíu unha carreira marcada pola perseveranza, o compromiso e o respecto gañado a pulso. Judit é enerxía ben dirixida, palabra con intención e convicción de que "compartir tamén é unha forma de construír".
- Dime unha pregunta que non che guste que che fagan.
Que vas facer mañá?
- Como é a túa relación con Pontevedra?
Amo a Pontevedra con toda a miña alma. Pontevedra trouxo moitísimas cousas boas, é unha cidade amable, accesible e moi bonita para vivir.
- Como te definirías?
Empática por riba de todo, faladora, próxima e moi insistente á par que cabezota nivel Deus.
- A que xeración pertences: baby-boom, X ou millennial?
Claramente á xeración X. Fomos educados para valernos por nós mesmos e sobrevivir nun mundo moi competitivo.
- Cales dirías que son as características da túa xeración?
A principal, alta adaptación laboral.
- Como te adentras no sector da ciberseguridade?
Foi hai uns tres ou catro anos, no entroido. Estaba nun local da zona, gozando do ambiente, cando se me achegou unha persoa e a conversa fluíu cara ao laboral e, para a nosa sorpresa, compartíamos profesión. Foi quen me insistiu en que tiña que dedicarme á ciberseguridade. Por algún motivo que aínda non comprendo de todo, fíxenlle caso. Non tiña nin idea de por onde comezar, así que decidín formarme e obtiven unha certificación na ISO 27001. Uns anos despois, tiven a sorte de cruzarme co programa INCIBE Emprende, vino todo claro e entendín que o meu camiño profesional tiña que xirar cara á ciberseguridade.
- Quen está máis preparado en España ante os ciberataques, o sector público ou o privado?
Por desgraza, a resposta é que ningún dos dous está realmente preparado. O sector público foi e segue sendo un dos principais obxectivos dos ciberdelincuentes, cun incremento do 190% nos ataques. Por outra banda, o sector privado apenas comeza a reaccionar, moitas empresas aumentan os seus orzamentos de forma moi conservadora, ben porque non cren que lles poida pasar, ou porque simplemente non teñen o foco posto agora mesmo na ciberseguridade. España é a terceira potencia europea máis atacada en ciberseguridade e o 60% das pemes con menos de 10 empregados que sofren un ciberataque acaban pechando en menos de seis meses.
- Que tres consellos básicos darías para previr os ciberataques?
Forma aos teus traballadores, todo legal con licenza e actualizado e fai copias de seguridade diarias.
- Como directiva de AEMPE, que retos afronta o tecido empresarial en Pontevedra nos próximos anos?
Na miña opinión, o tecido empresarial pontevedrés, especialmente no sector retail, que é o que máis coñezo, estao pasando realmente mal. Atravesamos dúas fases moi diferenciadas. A primeira, e máis evidente, é que o comercio online non xoga na mesma liga que o físico. Non ten os mesmos impostos, nin os mesmos gastos estruturais, nin se enfronta ás mesmas barreiras loxísticas. O segundo punto é igual de importante, hai negocios tradicionais que seguen na súa zona de confort. Non se adaptaron, non innovan, non comunican. E iso, hoxe, é quedarse atrás.
- Que é a amizade?
O sal da vida.
- Dime unha parte da túa casa que che apeteza intervir.
O meu despacho... Transformaríao nun set de gravación, un pequeno estudio para gravar podcasts ou crear contido. Teño moitas cousas que contarlle ao mundo e cada día sinto máis claro que compartir tamén é unha forma de construír.
- Dime unha canción que te emocione.
Calquera de Andrea Vanzo, Soulmate é unha das miñas favoritas.
- Que hai despois da vida?
Cando era máis nova, pensaba que outra vida; agora, aos meus 45 anos recén cumpridos, non sabería responder.
- O último capricho que che deras?
Unha 1906 cunha bolsa de pipas, vendo unha posta de sol en Lourido.
- Cando dixeches por última vez "quérote"? A quen?
A todas horas. Penso nos meus fillos, Tiago e Darío, e nos meus amigos, os meus alicerces: Agus, Loli e Naty.
- A quen che gustaría ver nesta sección?
Sen dúbida, a Luis Quiles e a Guille Renda. A súa amizade ten para min un valor incalculable.
- E, por último, que vas facer en canto remate esta entrevista?
Viaxarei a Ferrol e A Coruña para facer unha auditoría nas miñas tendas desas zonas.
Para Judit, Pontevedra sabe a pan recén feito, cheira a eucalipto despois da chuvia, é de cor verde esperanza con reflexos de pedra vella e soa a risos na praza e conversas que non teñen présa. Definitivamente, Judit Meiriño sente Pontevedra.
O CUESTIONARIO
− Nunca saio da casa sen... pintarme os beizos
− Na miña neveira sempre hai... queixo e cervexa
− No meu armario destaca... o rosa
− A idade é... unha cifra que non mide o que viviches, nin o que che queda por sentir.
− Sempre fun o ollo dereito de... moitas persoas, será polo meu sorriso.
− Pontevedra ten alma de... cidade pequena con corazón grande
− Creo en... o amor por riba de todas as cousas
− O ano que marcou a miña vida foi... verán de 2002, tiña un traballo de verán, estudaba, diñeiro, un coche novo e moitas ganas de vivir
− O mellor agasallo que me poden facer é... tempo de calidade e sinceridade.
− O meu lugar no mundo é... onde estean os meus fillos e a miña xente.
− Se non puidese vivir en Pontevedra viviría en... posiblemente por loxística laboral en Madrid ou Barcelona
− O meu momento favorito do día é... posta de sol, unha cervexa, pipas e moito silencio
− Pontevedra... é a miña raíz, o meu refuxio e o meu impulso