Decenas de veciños afectados polo proxecto da Xunta de Galicia para levantar até 2.000 novas vivendas entre A Parda e O Marco concentráronse este martes para protestar contra unhas expropiacións que consideran unha agresión directa ás súas casas, leiras e patrimonios familiares.
A actuación, impulsada pola Consellería de Vivenda e Planificación das Infraestruturas, afecta a máis de 100 propietarios de vivendas e terreos de distinto tamaño, nun ámbito de case 230.000 metros cadrados situado nos sectores B-2 e B-5 do plan urbanístico, entre A Parda, San Mauro, Conde Bugallal e o cruzamento do Marco.
O proxecto prevé desenvolver nesa zona até dúas mil vivendas, a maioría delas protexidas, nun novo polígono residencial que a administración presenta como unha aposta por ampliar o parque público de vivenda.
Con todo, para os afectados o plan está a tramitarse con "mentiras, présas e sen respecto". Durante a concentración, varios veciños cargaron duramente contra a Xunta e contra a forma en que se está xestionando o proceso, acusándoa de "roubar e de empeorar a nosa calidade de vida dunha maneira impresionante".
Jaquelin Taboada relatou entre bágoas o vínculo persoal e familiar que a une á leira que agora está ameazada, explicando que o terreo foi herdado do seu pai, que á súa vez o recuperou co seu primeiro soldo no estranxeiro tras ter que vendelo a familia nun momento de necesidade. "É dobre pena", lamentou, antes de denunciar que agora queiran "facer esta porcallada e non valoren o noso patrimonio. Están a insultarnos a nós e os nosos seres queridos. E a min que se caguen na memoria do meu pai, non. A terra, as casas... Que che boten da túa casa, que tes a túa vida formada, para facer casas para outra xente... Iso é desquiciante", denunciou.
Taboada asegurou ademais que non foron escoitados e que as supostas reunións coa administración non existiron nos termos que se están contar publicamente. "Non falaron nada, non tiveron reunión ningunha. Só con seis casas", afirmou, antes de criticar que, ao seu xuízo, a repartición de beneficios do proxecto favoreza a outras zonas e deixe a algúns propietarios nunha posición de clara desvantaxe. "Somos os apestados e vannos dar unha merda", sinalou.
"Eu voume atrincheirar aí e non ma levan. Que vaian á casa do alcalde, que vive por Marcón, lle 'chimpen' un edificio alí e que lle dean os dous ou tres euros que din que dan", sinalou, á vez que asegurou que "me levará unha pa das que vaia escavar aí, pero eu protexerei o que me deixaron os meus pais e os meus avós".
Mercedes Paracha recoñeceu que ningún veciño está en contra de que a cidade creza, algo que demostraron o "ceder terreo para facer beirarrúas e estradas. Nunca tivemos este problema nin nos manifestamos. Queremos que a cidade creza pero non á conta dun engano e dunha mentira. Eles fan a lei e ampáranse nela" para poder facer o que cualificou como unha "expropiación forzosa e violenta".
Insistiu en que é todo "un engano", porque "hai un 20% de vivenda privada e da diferenza que hai entre o prezo inicial que eles teñen para investir e o diñeiro que non se vai a ver, porque non o van a investir en pagar á xente que ten propiedades, é de millóns. Iso é explotación e interese á conta da saúde dun veciño", explicou.
Afirmou que este tipo de situacións "crea precedente" e enviou unha mensaxe á poboación para que "se informe ben de como se están a facer as cousas porque lles afectará a eles mañá. A min dicíanme: 'non fagades nada que non ides conseguir nada'. Que non?, aquí encadeámonos todos", sentenciou.
No caso de María del Carmen Couso coincidiu en denunciar a falta de transparencia, e acusou á conselleira de Vivenda, María Martínez Allegue, de "dicir mentiras" sobre as reunións mantidas cos afectados. "Queren as casas? Pois moi ben, que collan as casas. Pero que nos dean unha casa como o terreo que temos", sinalou a veciña.
José Muñoz, pola súa banda, subliñou que os afectados non están en contra de que Pontevedra creza nin de que se constrúa máis vivenda, senón da maneira que se está xestionando. Considerou que, se a expropiación é inevitable, polo menos debería facerse "co prezo do mercado".
Muñoz denunciou, ademais, que a algúns veciños ofreceríanlles vivendas moito máis pequenas que as que teñen actualmente. "Se tes unha casa de 300 metros, danche unha de 150. Entón, onde imos? Iso non ten sentido. Cómprannos e non queremos diñeiro. Cómprasme unha leira igual, a unha distancia igual e fasme unha casa igual. Así quedamos todos tranquilos. Pero parece que non vai ser así. Non sabemos nada; ninguén nos di nada. En Santiago dixéronnos: 'isto é así, ou o tomas ou o deixas', e fóra. Non hai máis voltas", criticou.
Liliana Mouteira foi aínda máis dura coa administración e asegurou que os veciños senten "defraudados" e "desprezados". Reprochou que, a pesar de ser propietarios e contribuír cos seus impostos, non reciban "nin sequera unha resposta de cortesía do alcalde" tras a petición de reunión con el a semana pasada.
Tamén acusou a conselleira de "desprazarse por toda Galicia facendo promoción de vivenda e obras públicas" e explicou que a única reunión celebrada foi o 26 de marzo e con apenas oito casas, mentres que o resto de propietarios, insistiu, "non existimos".
Mouteira cualificou de "burla" toda esta situación, mentres desde a Consellería "están a promocionar vivenda pública coma se fose Marina D'Or. Aquí non se trata de vacacións, trátase de xente que o está pasando moi mal", alertou.
No caso de María Esther Taboada insistiu en que o problema non é o crecemento da cidade, senón que se faga "á conta de roubarlle os veciños e de empeorar a nosa calidade de vida". Explicou que a súa parcela ten 800 metros cadrados e 400 construídos, pero que lle ofrecen "unha vivenda de 120 metros cadrados en dúas plantas. Somos cinco en casa, a miña nai en cadeira de rodas... Complícanme a vida dunha maneira incrible", lamentou.
Taboada tamén denunciou que, lonxe de ofrecer unha solución xusta, "van obrigarnos a pelexar. O diñeiro que me van a ofrecer non vai ser o que vale a casa e xa obríganche a loitar e a protestar. O diñeiro que ofrecen polos terreos, terreos pegados a Pontevedra, é irrisorio", criticou.
Ademais, rexeitou que as vivendas ofrecidas poidan considerarse unha compensación real, xa que, ao ser de protección oficial, "aos oito anos as condicións baixan. Non a vas a poder vender o prezo que ti queiras nin alugar cando ti queiras. Nunca vai ser túa. Quítannos algo que é noso e dannos algo que nunca vai selo", concluíu.