"Humanizar". Ese era o obxectivo que perseguía o director da residencia de maiores de Campolongo, Juan José López, cando a principios de decembro fixo un chamamento para que a sociedade enviase cartas aos residentes con felicitacións e mensaxes de agarimo para combater a soidade. Dúas semanas despois, unha avalancha de cartas permite dalo por cumprido.
Nesta residencia pontevedresa han recibido xa máis de 6.000 cartas que este venres comezaron a abrir e ler coa compañía do presidente da Xunta de Galicia, o pontevedrés Alfonso Rueda, e a conselleira de Política Social e Mocidade, Fabiola García.
Decenas de maiores rodeando unha mesa a rebordar de cartas e cantando panxoliñas pecharon o círculo desta iniciativa solidaria coa que Juan José López lembrou que se pretende "volver poñer aos maiores no centro da vida da sociedade, volver aos maiores ao lugar preferente que teñen que ter".
Con esta iniciativa, están a recobrar ese protagonismo e están a recibir moito agarimo, que se reflicte nas máis de 6.000 cartas que chegaron de toda España, moitas desde Pontevedra, e tamén nos agasallos que as acompañan.
A chegada incesante de sobres dos últimos días tamén viña acompañada de bombones, polvoróns, caramelos ou mesmo adornos para a árbore de Nadal.
Detalles de todo tipo como o que tivo a escritora Susana Gil, que lles enviou dous exemplares do seu libro 'Sin decir adiós' cunha cariñosa dedicatoria: "Para los residentes de la residencia de mayores de Campolongo y todo su personal. Espero que mi Alicia y el resto de los personajes de esta novela, os acaricien el alma".
Caricias que chegan con moita intensidade a estes usuarios da residencia que, en moitos casos, non reciben visitas da súa contorna e que pasarán o Nadal no centro. Algúns por elección, porque senten nel como na casa e xa non queren saír, e outros por falta de rede exterior.
Son frecuentes os sobres con 20 ou 30 cartas xuntas que envían colexios, agasallos como lapis de cores, mandalas ou pasatempos e tamén detalles sorpresa como o que unha persoa anónima ha tido nos últimos días. Cada mañá, na caixa de correos aparece unha bolsa sen nome e, no seu interior, gnomos feitos a man con todo o agarimo para os residentes.
Durante os próximos días, irán lendo todas as cartas e, cando pasen estas datas, a súa intención é tentar ir respondendo a todos os remitentes, aínda que a cantidade de misivas recibidas dificulta esta tarefa.
E, mentres tanto, a alegría segue asolagando a estes residentes cada vez que chega unha mostra de agarimo como a que o pasado domingo tivo un grupo de ao redor de 30 moteiros que se achegaron a saudar e interactuar con eles. E tamén confían en que a lotería que chegou nalgún dos sobres toque e este Nadal veña un pouco máis rica en diñeiro. En agarimo e calor, non teñen queixa.